ACMM-033 napisało:

>> A przy okazji pewnie będę musiał zutylizować kilka polskich taśm
>> szpulowych (chyba któreś ze Stilonek - nie pamiętam) - bo już wtedy
>> warstwa magnetyczna odchodziła od podłoża.
>
> Pomyśleć, ile taśm szło w pizdu, gdy aktualizowano np. program TV

W magnetofonach takich jak Tonette, czy też ZK-ileś, używało się taśm
cienkich i gładkich. Jak te "stilonki". Dźwięk do programów radiowych
albo Dziennika TV zapisywano na magnetofonach studyjnych, przystosowanych
do taśm grubych, z "lewej" strony szorstkich. Sztandarowym jej przykładem
była LGR30P firmy BASF. Ja byłem użytkownikiem magnetofonu (baczność!)
NAGRA firmy Kudelski SA (spocznij, wolno palić), który również używał tego
typu taśm. Za Gierka (i Macieja Szczepańskiego) po taśmy do magnetofonu
nie szło się do sklepu, bo tam przeważnie ich nie było. Jechało się na
ulicę Chełmską w Warszawie, do Wytwórni Filmów Dokumentalnych. Tam na
kilogramy sprzedawano używane LGR30P. Brali przy tym zastaw za tak zwane
"środki", czyli rdzenie, na których taśma była nawijana. Zupełnie jak
za butelki od piwa. Przy następnym zakupie można było kasę odzyskać.
Ci od "kasprzaków" psioczyli, bo im te taśmy wycierały jakieś rolki
prowadzące. Ale kupowali, bo co mieli robić. A mnie w to było graj.
Różnie można było trafić. Najgorzej, jak się dostał jakiś reportaż.
Taśma pomontowana "na sklejkę" z krótkich odcinków, praktycznie cała
do wyrzucenia. Ale raz trafiłem na rejestrację zjazdu czy innego plenum
PZPR. Cymes. Towarzysz Gierek, czy inny Barcikowski -- pardon maj frencz
-- pierdolił gupoty przez dwie godziny, nikt nie śmiał do tego nożyczek
przyłożyć. Aż żal było ciąć na mniejsze szpule.

--
Jarek