W dniu 2011-05-31 16:59, JA pisze:
> On 2011-05-31 07:54:55 +0200, JD <j...@g...com> said:
>
>> Jest jak najbardziej wielkością fizyczną, mierzalną i wyliczalną.
>> Nigdy nie uda Ci się wyostrzyć punktu w punkt, zawsze mieścisz się w
>> granicy tolerancji przyrządów wspomagających ostrzenie. Punkt ostrzysz
>> w plamkę, wiekszą lub mniejszą.
> Oczywiście, ale w jaki sposób to ma wpływać na ugięcie dyfrakcyjne?

Nigdzie czegoś takiego nawet nie sugerowałem.


> I najlepsze że to nie jest krążek rozproszenia i dla tego zwracam

Plamka powstała z tego, że nigdy nie trafiasz w punkt nie jest krążkiem
rozproszenia?

> delikatnie uwagą koledze XX YY, że myli pojęcia. Ty zresztą też
> utożsamiłeś krążek rorproszenia z nieostrością wynikającą z przyczyn
> innych niż nieprawidłowe nastawienie ostrości, a więc z wadą optyczną.

W którym miejscu? Piszesz dość niezrozumiale, bo wydaje mi się, że
mówimy o tym samym tylko innymi słowami :)

> Krążek rozproszenia to plamka która powstaje przed i za punktem
> "ostrości" teoretycznej.
>


To właśnie napisałem w moim pierwszym poście, nawet to cytujesz :)

> Punkt jako taki nie istnieje - bo nie ma fizycznych wymiarów, więc
> należy użyć wybiegu, zamiast punktu kółeczko.
> Jeżeli przyjmiemy, że dopuszczalna średnica krążka rozproszenia, to 0,05
> mm, a ostra reprodukcja kółka o średnicy 1 mm w skali 1:1 ma wymiar 1,06
> mm i nie da się zejść poniżej tej wartości oznacza, to że obiektyw nie
> spełnia kryteriów potrzebnych do uzyskania ostrego obrazu. Obraz zawsze
> będzie mydłem.
> I to jest krążek rozproszenia. I nie ma on nic wspólnego z dyfrakcją ani
> wzorem:

Oczywiście. Napisałeś w nieco skomplikowany sposób to co ja bardzo
zwięźle w drugiej części postu, ale już tego nie zacytowałeś.

> d=1,22*L*f, bo "d" w tym wzorze to nie jest średnica krążka rozproszenia.
>

Wydaje mi się, że rozumiemy to tak samo, mimo że inaczej opisujemy.
Krążek wynika z teoretycznej ostrości i niemożności trafienia z
ostrością w punkt. Dawniej dokładało się do tej teorii praktykę, czyli
rozproszenie światła w emulsji. Nie wiem jak to odnieść do matryc. Na to
nakładają się wszelkie wady optyczne obiektywów, oraz dyfrakcja, która
powoduje, że wszystkie szkła wraz z przymykaniem przysłony dążą do
podobnej nieostrości. Jak to ktoś ładnie napisał (nie pamiętam kto)
procent dobrego światła (z soczewek) maleje w stosunku do złego światła
z krawędzi przysłony) wraz ze zmniejszaniem otworu przysłony.
Krążek rozproszenia maleje, a mimo to ostrość spada.

--
Pozdrawiam
JD