Pan Marcin Debowski napisał:

>> Znajomy w latach siedemdziesiątych pracował jako zawodowy
>
> Jaki jest więc mechanizm popuszczania co dalej pewnie już doprowadza
> do katastrofy?

Zapewne podobny do mechanizmu kształtowania się rzek podziemnych na
terenach krasowych. Woda podlegająca ciśnieniu znajduje sobie otwór,
czy szczelinę, wsącza się w nią, dalej penetruje przegrodę po *linii
najmniejszego oporu*, czyli gdzie jej łatwiej. Jak już jest otwarta
droga przecieku, to szybko robi się z tego wartki stumień. Staszek
twierdzi, że na głąbokości kilkudziesięciu metrów trzeba było uważać
przy takim otworze wlotowym, bo nurka potrafiło przyssać do dziury.
To jednak ładnych parę atmosfer różnicy ciśnień.

>> płetwonurek. Poprawiał zapory uroczyście oddane do ekspoloatacji na
>> 22 Lipca. Wtedy jeszcze projektowano to i budowano przeważnie bez
>> sztucznych ułatwień. Wykonawstwo było wiadomo jakie. Płetwonurkowie
>> potem tapetowali dno jakąś folią, bo grunt przeciekał, a zbiornik nie
>> chciał się napełnić.
>
> No ale teraz jakby powinno być lepiej, czy to są jeszcze pozostałości
> tamtych czasów?

Wydaje mi się, że badać i konserwować trzeba wszystko cały czas.
O wałach mówi się, by uważać na krety i nornice. Taka nornicza nora,
zgodnie z wcześniej opisanym mechanizmem, może stać się prekursorem
podziemniej rzeki.

--
Jarek