> To taka dobra rada za free: przyjrzyj się tym 5% którzy osiągnęli sukces
> i nie pracują aż tak ciężko... Może ty też byś tak mógł?!

Oczywiście - nie twierdzę, że nie ma ludzi, którzy jadą na wyzysku,
jakimś mega-kombinatorstwie czy oszustwach. I takich też znam.
I faktycznie - powyżej pewnego poziomu finansowego takich ludzi jest
niepokojąco wielu. Ale nie wszyscy przecież.
A czy ja bym mógł ? No jak widać nie. I nie dlatego że jestem święty, bo
nie jestem, ale jest pewna granica, po przekroczeniu której człowiek sam
ze sobą by się czuł kiepsko.

U jednego ta granica jest przy nakrzyczeniu na pracownika, a u drugiego
nie widać jej wcale. Takie życie.

> Podejdź do tego jak do problemu technicznego. Zrób taki reverse enginering.
> A poza tym: zgodzimy się chyba, że praca kopacza rowów, zwłaszcza jeżeli
> kopie on te rowy gołymi rękoma bo nie ma nawet szpadla, to okropnie
> ciężka jest. Więc taki kopacz powinien zarabiać więcej niż operator
> koparki czy architekt?

No tak, ale to jest absurdalny przykład. Bo to podchodzi pod rękodzieło
artystyczne :)
Ogólnie przepraszam kolegę, bo może się zbyt przejechałem po tej
wypowiedzi kolegi, którą skomentowałem, ale po prostu jak widzę ilość
wszelkich wypowiedzi w rodzaju "mój szef to złodziej i krwiopijca", "w
pracy oszukuję że pracuję", to po prostu jest mi przykro - bo to jest
właśnie ta polska mentalność, dzięki której ten piękny kraj nigdy nie
osiągnie tego, co mógłby.

Nie cierpię USA. Jak miałem 10 lat i graliśmy z kolegami w kapsle, to
każdy chciał być USA :) Dziś mam bardzo marne zdanie o tym kraju.
Ale - bardzo podoba mi się to, że tam jest szacunek dla cudzej
przedsiębiorczości (nie złodziejskiej). Że ktoś, kto coś robi i ma
efekty ma uznanie - a nie opinię złodzieja.

U nas co chwila czytam wypociny jak to "nie mam pracy, bo nie mam ojca w
peło, w PIS itp). Mój ojciec pracował jako robotnik w fabryce. W życiu
niczego się nie dorobił. A ja zacząłem próbować sam zarabiać jak byłem w
liceum (produkowałem interfejsy do Atari :). I nie jestem żadnym
geniuszem. Po prostu chce mi się robić.

W dodatku sytuacja się pogarsza, bo wyrosło pokolenie, które jest ze
swojej natury leniwe i durne. Dziś gimbusy piszą sobie "lifehacki" w
rodzaju "zamocz szczoteczkę do zębów, żeby rodzice pomyśleli że umyłeś".
I fascynują się, jacy są kreatywni i sprytni. Poza tym im się od życia
należy, praca ich frustruje i męczy.

Że uogólniam ? No pewnie, ale jakoś podejrzanie często mam tą refleksję.
Obecna sytuacja w Polsce zresztą jakby potwierdza ten problem...