Janko Muzykant pisze:
> Janko Muzykant pisze:
>> Strony technicznej. Jest na poziomie naszej klasy, a autorzy próbują
>> wmówić, że jest inaczej.
>
> Przy założeniu, że w stronę techniczną wrzucimy także kadrowanie.

Fotografia jest specyficzna w tym zakresie, obowiązuję te reguły, które
powinny obowiązywać, ze względu na cel osiągnięty.

Nie jestem jakimś guru od kadrowania, jestem prostym konsumentem foto i
to kadrowanie ... fakt, może drażnić ... ale, chyba jest ok, to jest
jakaś przyjęta konwencja (pomijam fakt, czy świadomie, czy nie - mnie
się wydaje, że bardzo świadomie) i 95% odbiorców nawet tego kadrowania
nie zauważy.
Zauważ, pojawia się cała masa istotnych szczegółów na zdjęciu,
osiągnięta tym kadrowaniem. Wspomniane 95% odbiorców, zauważy właśnie te
szczegóły - torebki z prezentami, elementy architektury kościoła, tego
gościa w dziwnej czapce, jak kto siedział przy stole, jaka była sala nad
głowami rozmawiających weselników.
Dla mnie to są rarytasy, nie zdjęcia!

Janko, jestem twoim faunem, oglądam twoje zdjęcia na bieżąco, są super i
są dla mnie wzorem. Kiedy je oglądam, przypominają mi się zdjęcia J.
Bułhaka, takie porównanie widzę.
Ale, to co mamy na tej stronie, to inna bajka, ze swoją własną narracją
i postaciami.

Jest coś przewrotnego w tym, że istnieje wiele opowieści w sztuce, gdyby
istniała tylko jedna opowieść, to jej by nie było, bo nie można byłoby
jej z niczym porównać.
Inny przykład - wyobraź sobie świat, gdzie wszystkie kobiety są ładne!
Pojawia się pytanie, czy wtedy mężczyźni byliby zdolni do percepcji tych
kobiet w kategoriach 'piękna'?
Chyba nie, to musi chodzić parami, piękno - brzydota.
I tak jest też z konwencjami w sztuce.

Pozdrawiam