Pan Paweł Pawłowicz napisał:

>> Przyjęło się stopniowanie opisowe -- "ta pani ma nos bardziej idealny
>> od tej drugiej, która jednak potrafi mówić bardziej bezbłędnie".
>> Choć niektórzy będą portalić coś na temat odstępstwa od logiki,
>> to jednak można tak powiedzieć i w najoptymalniejszy sposób opisać
>> stan rzeczy.
>
> Arthur Schopenhauer pewnie napisałby: tego rodzaju sformułowania często
> można usłyszeć w mowie plebsu :-)
>
> W kwestii zasadniczej: optymalny (wyraz nadużywany) najlepszy. Optymalne
> (lepiej: najkorzystniejsze) warunki rozwoju. Optymalne (lepiej:
> najlepsze) wyniki. [Słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją W.
> Doroszewskiego.

Doroszewski umarł dość dawno temu.

Dzisiaj już profesorowie od języka nie czepiają się, że "wyraz nadużywany".
Zdążyli nawet zauważyć, że "optymalne" to nie znaczy "najkorzystniejsze"
-- definiują to mniej więcej jako "najkorzysniejsze z możliwych"
(w odróżnieniu np. od najkorzystniejsze z tych trzech co je mammy).
Jeszcze chwila, a zauważą, że bardziej i mniej optymalny też ma sens.

Jarek

--
Tak czas ujął raz
mistrz von Schopenhauer
że przyśpiesza z biegiem lat
w pewnej funkcji stałej