W dniu 2021-02-13 o 22:13, - pisze:
>
> Zauwaz ze napisales: "Jeśli mam problem z uruchomieniem silnika, podładowuję
akumulator. "
>
> Ja tego chce uniknac.
>

Wygląda, że już praktycznie wszystko zostało powiedziane, ale dodam
kilka słów od siebie.

Wydaje mi się, że jedyną metodą pozwalającą wykryć problem zawczasu
(rozumiem, że głównie o to chodzi) byłoby śledzenie napięcia w momencie
kręcenia rozrusznikiem.

Z innych powodów (o których kiedyś tu się rozpisywałem, ale nie będę
teraz przypominał) wstawiłem kiedyś do wtyczki do zapalniczki rezystor
10k (w szereg) i wyprowadziłem dwa kabelki zakończone wtyczkami
bananowymi. Do tego miernik za 9,99 (teraz może trochę więcej) i zapewne
da się zobaczyć orientacyjnie jakie jest napięcie w czasie rozruchu.
Akurat to mnie nie interesowało więc nie wiem, czy taki miernik
odpowiednio szybko pokaże. Lepsze mierniki potrafią wyłapywać minima i
maksima chyba. A jak nie to można sobie zrobić diodową linijkę
pokazującą praktycznie od razu.

Takie coś obserwowane przy każdym rozruchu powinno pozwolić się
zorientować jakie wskazania świadczą o zbliżającym się problemie.

A teraz drugi temat - trochę historycznie - zapobieganie problemom z
rozruchem w samochodach benzynowych. Może coś się przypadkiem przyda.

Rozwiązanie 1 - zapłon tyrystorowy.
W Radioelektroniku był schemat zapłonu tyrystorowego i w opisie była
informacja, że w czasie rozruchu napięcie na akumulatorze zazwyczaj
siada nawet o połowę i w normalnym układzie zapłonowym skutkuje to
czterokrotnym spadkiem energii iskry wtedy, gdy jest najbardziej potrzebna.
W okolicy 1978 zrobiłem do taty Fiata (wydaje mi się, że 2300) zapłon
tyrystorowy, którego idea działania była taka, że energia iskry była
niezależna od napięcia zasilania (pracował już przy 4V).
Od tej pory żadnych problemów, a zimy wtedy bywały normalne.
W zanadrzu miałem jeszcze dołożenie generatora dającego w czasie
rozruchu zamiast jednej iskry całą wiązkę z maksymalną częstotliwością z
jaką mój układ mógł pracować, ale okazał się zbędny to go nie robiłem.

Rozwiązanie 2 - zwieranie na czas rozruchu rezystora szeregowego -
zastosowałem to we Fiacie 126 (okolice 1985).
Cewka zapłonowa była 6V i zasilona przez drut oporowy, na którym był
spadek około 6V. Cały ten drut był w komorze silnika. Zrobiłem na 555
układ który po włączeniu napięcia przez kilka sekund zwierał ten drut
przekaźnikiem. Jedyne co trzeba było pamiętać, że po włączeniu zapłonu
trzeba od razu uruchamiać, a w przypadku porażki wyłączyć całkiem przed
kolejną próbą.
Skuteczne było tak, że w ogóle nie wiedziałem, że samochód bez przeróbki
ma już jakiś problem.
Przekonał się kiedyś o tym mój tata jak pojechał tym samochodem na
działkę i wrócił pieszo. Nie znał procedury i mimo wielu prób nie udało
mu się odpalić. Poszliśmy razem i odpalił od pierwszego razu (a przecież
akumulator już był sporo wyładowany).

Jak do samochodów dołożyli komputery sterujące wszystkim to przestałem
już zaglądać pod maskę. Ale jakby nawet nie było rezystora w szereg z
cewką to wyobrażam sobie, że można by zrobić step-up dający zawsze 12V
na cewce nawet jak na akumulatorze jest 4V.
Jeśli w tych samochodach jeszcze są cewki zapłonowe :)
P.G.