On 7/25/23 09:48, Jarosław Sokołowski wrote:
> Pan Jacek Radzikowski zacytował klasyka:
>
>> Never underestimate the bandwidth of a station wagon
>> full of tapes hurtling down the highway.
>>
>> To się sprawdza nawet w czasach gigabitowych łączy internetowych.
>> Najszybszym sposobem na przetransportowanie danych z Mauna Kea
>> Observatory na Hawajach wykorzystanych do obliczenia zdjęcia czarnej
>> dziury było zawiezienie prawie pół tony dysków na lotnisko i zapakowanie
>> ich do samolotu. Dało to efektywną szybkość transferu 112Gbps, w
>> porównaniu z nędznymi kilkoma gigabitami po kabelku podmorskim
>
> No właśnie już się nie sprawdza. Ja mam do domu jeden gigabit,
> co wynika z podziału włókna optycznym spliterem na osiem części.
> Jedno abonenckie włókno to 8 Gbps, do osiągnięcia tych 112 Gbps
> wystarczyłoby ich 14. A w kablu, który biegnie kilka metrów od
> mojego domu włókien jest na pewno więcej niż 16. O podmorskim
> juz nie wspomnę.

To jest do Ciebie do domu. Obecnie nawet i 800Gbps na odległość 10km to
nie jest kosmiczna technologia, a coś co można kupić od ręki. Ale z
Hawajów na kontynent jest nieco większa odległość, i kabelka bez stacji
przekaźnikowych położyć się chyba nie da. Pewnie za jakiś czas się takie
łącza pojawią, ale chyba jeszcze trochę na nie poczekamy.

> Chociaż z drugiej strony, dane z półcalowych taśm wypełniających
> kombiaka, o których pisze klasyk, to ja teraz mogę zmieścić
> w telefonie. Taka szpulka do mainframe IBM miała od 5 MB (na
> początku) do ponad 100 MB (u schyłku kariery). Wyobraźmy sobie
> zatem suva wypełnionego kartami microSD...

Masz nieaktualne dane. Dzisiejsze tasiemki mają pojemności 18TB bez
kompresji, i wymiary sporo mniejsze niż szpula taśmy z IBMa (LTO9).
Nawet jakby wypełnić nimi Malucha, to i tak przepustowość by była
całkiem spora.
A w planach jest już LTO14, z pojemnością 576TB na tasiemkę (bez kompresji)

Jacek.