Pan Jacek Radzikowski napisał:

>> No właśnie już się nie sprawdza. Ja mam do domu jeden gigabit,
>> co wynika z podziału włókna optycznym spliterem na osiem części.
>> Jedno abonenckie włókno to 8 Gbps, do osiągnięcia tych 112 Gbps
>> wystarczyłoby ich 14. A w kablu, który biegnie kilka metrów od
>> mojego domu włókien jest na pewno więcej niż 16. O podmorskim
>> juz nie wspomnę.
>
> To jest do Ciebie do domu. Obecnie nawet i 800Gbps na odległość
> 10km to nie jest kosmiczna technologia, a coś co można kupić od
> ręki. Ale z Hawajów na kontynent jest nieco większa odległość,
> i kabelka bez stacji przekaźnikowych położyć się chyba nie da.
> Pewnie za jakiś czas się takie łącza pojawią, ale chyba jeszcze
> trochę na nie poczekamy.

Ciągnę na full-spped przez ocean -- i działa. A takich jak ja, są
miliony. Wiem, że nie wszyscy na raz i że jest overbooking, ale te
kable podmorskie to teraz też nie w kij dmuchał.

>> Chociaż z drugiej strony, dane z półcalowych taśm wypełniających
>> kombiaka, o których pisze klasyk, to ja teraz mogę zmieścić
>> w telefonie. Taka szpulka do mainframe IBM miała od 5 MB (na
>> początku) do ponad 100 MB (u schyłku kariery). Wyobraźmy sobie
>> zatem suva wypełnionego kartami microSD...
>
> Masz nieaktualne dane. Dzisiejsze tasiemki mają pojemności
> 18TB bez kompresji, i wymiary sporo mniejsze niż szpula taśmy
> z IBMa (LTO9). Nawet jakby wypełnić nimi Malucha, to i tak
> przepustowość by była całkiem spora. A w planach jest już
> LTO14, z pojemnością 576TB na tasiemkę (bez kompresji)

Do słów klasyka się odniosłem. Stąd propozycja, by je na nowo
napisać i użyć kart microSD. Taśmy dają lepsze upakowanie?
Chyba nie.

--
Jarek