On Fri, 27 May 2022 16:53:59 +0200, Jarosław Sokołowski wrote:
> Pan Adam napisał:
>> Chodziło mi nie o biedotę, tylko o eleminację zbędzych rzeczy.
>> U Gomułki było to mocno posunięte, czyli np. krzesło drewniane
>> bez miękkiego poddupka.
>
> Dobrze pasuje do całego ustroju. Enrico Berlinguer, przewodniczący
> Włoskiej Partii Komunistycznej miał nadany przez towarzyszy przydomek
> "Żelazna Dupa". Nie z powodu zamiłowania do tego typu krzeseł, lecz
> dla uhonorowania jego zdolności negocjacyjnych. Potrafił siedzieć
> przy stole i gadać przez dwanaście godzin, dopuszczając najwyżej
> kilkuminutowe przerwy. Aż nie wynegocjował tego, co sobie założył.

Zaraz zaraz - twarde krzesla byly znane od wiekow, a nawet od
tysiacleci.

Negocjacje jak wyzej - wymagaja zgody drugiej strony.

Jest jeszcze wiekowy przyklad konklawe - siedza o chlebie i wodzie
az wynegocjuja.
Moze by to u nas wprowadzic, np do wyboru RPO :-)

> A tak poza tym, twardodupne krzesła to mi się kojarzą nie z Gomułką,
> a z Michaelem Thonetem. Prekursorem wielkoprzemysłowego meblarstwa
> i techniki gięcia drewna bukowego. "Krzesło numer 14" ma nawet
> artykuł w Wikipedii (na obrazkach wersje dla mięczaków, w wyplatanym
> poddupkiem, które też istniały).

J.