Pan J.F. napisał:

>>>> To nie jakieś wojny napoleońskie, że tak dawno, wszyscy świadkowie
>>>> pomarli i można fantazjować. Żadnych "kluczowych firm" to nie
>>>> ominęło.
>
> w firmach siedziala Solidarnosc :-)

Później siedziała już nie w firmach, tylko w specjalnych ośrodkach.

>>> Prawde mowiac to nie pamietam - wlaczono wszystkim na raz, czy
>>> jakos sukcesywnie ?
>> Sukcesywnie. Nie tak, że najpierw jednemu czy drugiemu ekstremiście
>> zakwalifikowanemu do podsłuchiwania, a potem całej reszcie.
>> Po wydaniu ukazu, żeby okupowanej ludności przywrócić łączność
>> telefoniczną, włączano po kolei dzielnicę po dzielnicy. Trochę
>> to trwało.
>
> Tak swoja droga ten czas to chyba na podlaczenie tego "rozmowa
> kontrolowana. To chyba nie takie proste ?

I na podłączenie samego kontrolowania. Kedyś o tym tu wspominałem, już
jesienią 1980 roku studenci PW mieli praktyki w zakładach Mera-cośtam.
Robili tam aparaturę do rejestracji rozmów (co się okazało później, bo
nikt nie mówił do czego to). Takie duże szafy z wieloma magnetofonami
kasetowymi z możliwością zdalnego włączania każdego z osobna.

>>> Ale jeszcze trzeba wiedziec co i jak. Bo najlatwiej to sie chyba
>>> wylacza centrale seria z kalasza ... a prawda, ponoc amunicji nie
>>> dostali :-)
>> Nie wiem, czy najlepiej. Choćby z tego względu, że wtedy całkiem
>> sporą popularność miały linie dzierżawione, czyli tzw LB. Żeby
>
> A to nie wiem. Linie mialy chyba uprawnione instytucje i wylaczac
> ich nie nalezalo.

Nikogo nie należało wyłączać, takie jest moje zdanie. A jednak
zrobiono to. Zaś co do linii dzierżawionych, to wcale nie było
tak, że tylko instytucje. O numer w centrali było znacznie
trudniej niż o kawałek kabla. W miejscowości centrala mogła
mieć pojemność stu numerów, wszystkie wykorzystane. Ale dało
się "załatwić" połączenie wspólne z innym abonentem, nawet kilka
ulic dalej.

> Wojsko mialo tez chyba swoich specjalistow od central, w koncu
> sami jakies mieli - ale w ilosci chyba daleko niewystarczajacej.

Mam swoje zdanie na temat wojskowych "specjalistów". W liceum
lekcje przysposobienia obronnego miałem z emerytowanym (dopiero
co) pułkownikiem. Z dumą pokazywał te telefony na korbkę, czuło
się, że automatyczne cywilne centrale postrzega jako przejaw
zniewieścienia. Taki typowy pułkownik LWP.

Jarek

--
Nic tak nie cieszy jak seria z pepeszy.