> Faktycznie, właśnie coś takiego sobie myślę widząc zapis
> x[[i ;; ;; s]].

Bez czytania dokumentacji i przy pierwszym kontakcie ze składnią? Niezły jesteś.

Ja musiałem przeczytać dokumentację, o tutaj:

http://reference.wolfram.com/language/ref/Part.html

> Zresztą, jaka mogłaby być inna
> interpretacja dla podwójnego średnika oddzielonego spacją w podwójnie
> zagnieżdżonym nawiasie kwadratowym?

Po rzuceniu okiem na linka powyżej (tak nawet bez przewijania, wystarczy początek
strony) interpretacja mogłaby być właśnie taka a nie inna.

I wyobraź sobie, że o hd(x), tl(x) i ttl(x) też trzeba najpierw gdzieś przeczytać, bo
bez tego to są mnemoniki z epoki asemblera, chyba że mam losowo wybrać coś z tych
wyników:

http://www.acronymfinder.com/HD.html
http://www.acronymfinder.com/TL.html
http://www.acronymfinder.com/TTL.html

Pierwsze wyniki to: High Definition Toilet Total

Teraz moja kolej: "jaka mogłaby być inna interpretacja"?

Tak, znam LISPa i wiem co te skróty mogą oznaczać w Twoim SmallTalkowym cytacie, ale
jak trolować, to najlepiej w parach.

Na poważnie, ten Twój przykład mnie kompletnie nie przekonał. Nieparzyste i parzyste
elementy to pojęcia na tyle oczywiste, że nie powinny wymagać rekurencyjnej
rekonstrukcji ani sprawdzania cztery razy (!) czy coś jest nullem, czy nie jest.
Najśmieszniejsze jest to, że ten cytat był o wyższości czegoś nad językiem opartym o
wskaźniki - a tu proszę, cztery razy test na nulla, żeby wybrać z listy co drugi
element? No bez jaj. To jest strzał w stopę. Dobrze, że takie języki to tylko
historia.

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com