Jarosław Sokołowski <j...@l...waw.pl> writes:

> Jeśli coś bym
> nazwał szczęściem, to to, że chęci włożenia bomby do każdego samolotu
> są mocno przereklamowane. Zdecydowanie nie jest tak, że gdyby nie nasi
> dzielni chłopcy (i nie mniej dzielne dziewczynki), to by żaden samolot
> nie doleciał na miejsce.

Owszem. Wynika to zapewne z prostego faktu, że coś takiego powoduje
100% pewną śmierć zamachowca (teoretycznie jest wariant z pozostawieniem
ładunku).
Zwłaszcza teraz, gdy porwanie samolotu jest mało praktyczne.

> Z polskiej specyfiki najbardziej znane jest (nie tylko u nas, z dumą
> zadbano o światowy rozgłos) uporczywe zdejmowanie turbana jednemu
> Sikhowi, który regularnie lata z Okęcia, mówi płynnie po polsku, znany
> jest chyba każdemu cieć^Wstrażnikowi lotniskowemu (w ogóle jest znanym
> geologiem). Żenada i bucera na maksa, jak to młodzież mawia.

To akurat jest sensowne - jedna ze strategii osób, które chcą zmylić
takiego przeciwnika, to przyzwyczaić go do rutynowych, najlepiej
niewygodnych dla niego czynności. Zwykle działa, różnice są głównie
w potrzebnym czasie. Przetestowane niezliczoną liczbę razy, aczkolwiek
zwykle w innym kontekście niż terroryzm.
Można mieć jedynie nadzieję, że jak geolog, to może nie chce niczego
przemycać w turbanie, czy gdzieś tam. Niestety bycie znanym geologiem
nie gwarantuje tego.
--
Krzysztof Hałasa