W dniu 2010-08-31 10:09, Jurand pisze:
>> http://img412.imageshack.us/img412/7596/30096974.jpg
>
> A skąd niby wziąłeś trajektorię ruchu drugiego samochodu, tą w kształcie
> S? Przecież samochód w czasie wykonywania Aaltonena OBRACA SIĘ wokół
> własnej osi, a nie jedzie wężykiem.

Fakt, przeoczyłem opis. Ma to być bardzo uproszczony ruch jednego koła.


> Pięknie tutaj wszystko rozpisałeś, ma to tylko jedną wadę - nadal nie
> przeskoczysz faktu, że samochód, aby zahamować z określonej prędkości,
> wytraca tą prędkość tylko i wyłącznie korzystając z siły tarcia (mówimy
> o maksymalnie skutecznym hamowaniu). Jeśli zaczniesz jechać tym autem
> wężykiem, to zdecydowanie zmniejszysz np. siłę nacisku na którąś z opon
> i tym samym zmniejszysz siłę tarcia , a co za tym idzie - wydłużysz
> drogę hamowania, zamiast ją skrócić.

Cud. Można zmniejszyć siłę nacisku na którąś z opon, więc
zagadka. Gdzie się podziała reszta siły nacisku? Wskazówka:
są jeszcze co najmniej 3 inne opony. Siły nacisku, tak jak
i współczynnika tarcia nie zmienisz. Musiałaby działać
na auto jakaś siła w kierunku pionowym, a jedyną jaka na nią
działa pozostaje mg.

Widzę też, że pomimo szkicu dalej nie widzisz tego, że droga
na której działa siła hamowania przy ruchu obrotowym wydłuża się,
skracając tym samym drogę hamowania w linii prostej.

Co do zasady zachowania pędu, to ona obowiązuje, ale w naszym
przypadku działa siła hamująca czyli siła tarcia. Ponadto
samochód obraca się względem środka masy, więc jego pęd nie
różni się od pędu nieobracającego się auta. Różnica jest tylko
taka, że dzięki dłuższej drodze tarcia kół o powierzchnię,
na auto działa dużo większa siła hamująca.


--
Pozdrawiam
Rychu
W-wa | Panda VAN'05
oznakowana KR637** :)