W dniu 2016-08-21 o 19:40, HF5BS pisze:
>
>
> Zwykła płyta, to napylane "amelinium", a w tej złotej, to wiadomo na
> jaki kolor było napylone. Wypowiedzi redaktorów o tym miały swiadczyć
> niejako, że te bity (inna sprawa, że 24 zamiast 16) złote, są bardzie
> dźwięczne i dynamiczne, od "srebrnych". Czy to było prawdziwe złoto, czy
> coś złotego koloru, to nie wiem. Już wtedy było to dla mnie
> audio-voodoo, bo mimo, że różnica była bardzo wyraźna, ale jasne było,
> że nie wskutek "cudownych" właściwości złotych 24-bitów, tylko po prostu
> innego masteringu, obróbki nagrania źródłowego.
>

Mój ojciec ma kolekcję CD z nagraniami Polskiego Radia z lat 60. i na
każdej płycie jest napisane "24-bitowy rendering taśm matek studio
jakieśtam". Czyli rozumiem, że gdzieś w archiwum leży
kilkudziesięcioletnia szpula z taśmą analogową, którą się wkłada na
magnetofon i zczytuje 24-bitowo, a potem z tych 24 kroi się 16
najistotniejszych.

Lustrzanki cyfrowe też robią RAW 12-bitowy, tak że potem przy
"wywoływaniu" w komputerze jest z czego wyciąć 8 bitów dla jpega bez
utraty istotnej informacji.

Ten sam błąd popełnili przecież przy odczycie czarnej skrzynki ze
Smoleńska - najpierw zgrali w 8-bit i słychać było tylko pilotów, potem
dopiero zgrali w większej rozdzielczości i zaczęło być słychać Błasika
stojącego nad głowami pilotów.