piątek, 17 czerwca 2022 o 20:36:30 UTC+2 Jarosław Sokołowski napisał(a):
> Pan Dawid Rutkowski napisał:
> >> Aż do takiej prehistorii nie sięgałem. Wszytko to odnosiło się do czasów
> >> już po przełomie, jakim było wynalezienie "puszki topologicznej", czyli
> >> takiej, która powstaje przez przekształcenie homeomorficzne w trakcie
> >> plastycznej obróbki *jednego* kawałka metalu. Potem utrzymujące sztywność
> >> dzięki panującemu wewnątrz sporemu ciśnieniu.
> >
> > Czyżby pierwowzorem były zbiorniki paliwa rakiet Atlas?
> > Tyle że one bez ciśnienia w środku nie wytrzymywały swojego własnego
> > ciężaru. Fajne było, jak astronautów z grupy Mercury 7 zabrali na
> > pokazowy start Atlasa - akurat to był jeden z tych niestety dość
> > nierzadkich, gdzie zachciało mu się widowiskowo jebnąć. Jeden z nich
> > powiedział: "Naprawdę mamy wsiąść na czubek that thing"?
> Technika zna wiele podobnych przypadków, a technika machin latających
> szczególnie. Każdy duży samolot pasażerski jest czymś takim. Na wysokości
> przelotowej kadłub swoją sztywność w dużej mierze zawdzięcza różnicy
> ciśnień. Nisko przy lądowaniu jest bardziej "wiotki".

Hmm, to na przelotowej jest potrzebna większa sztywność?
Niby tam wieje, ale rzadkim powietrzem.
Choć i w rzadkim potrafią być dziury...
Ale jakoś start, a szczególnie lądowanie wydają mi się bardziej potrzebować
sztywności.

W Atlasie zbiorniki miały być lekkie, więc były tak cienkościenne, że puste nie
wytrzymywały własnego ciężaru.
Jako że paliwo było pół-krio - tzn. krio tlen i normalna gazolina, to nie można było
trzymać napełnionych.
Napełniano tlenem przed startem (to był ogólnie kłopot z first strike), a parowanie
zapewniało wewnętrzne ciśnienie (tzn. ciśnienie było zapewnione przez parowanie).
Być może to chodziło tylko o te na tlen - bo jak "naciśnić" gazoliną?
W każdym razie "puste" zbiorniki na tlen były w przechowalni nadmuchiwane azotem,
wtedy się nie zapadały.