W dniu 07.07.2020 o 21:40, Jarosław Sokołowski pisze:
[...]
> Rzym miał więcej szczęście. Gdy upadł, to po okresie ruchawki wyłonili
> się różni samozwańczy cysorze, a Europa stała się chrześcijańska.
> Gdyby rzeczy pozostawić samym cysorzom, to by nam może doskonalili
> nauki dźgania dzidą i zapewnili wiele odkryć w wymachiwaniu mieczem,
> bo głównie to im w głowach było. Depozyt nauki i wiedzy wieków dawnych
> był w rzeczonych klasztorach. Tylko tam byli ludzie piśmienni.

Nie tak od razu. Chrześcijaństwo nie było religią elit, nieprzypadkowo w
starych tekstach ciągle pojawiają się celnicy i niewolnicy. Ludzie,
którzy nie rozumieli nauki, obawiali się jej. Powstała zasada "wiara,
nie wiedza", doprowadziła ona do prześladowania uczonych (zamordowanie
Hypatii przez świętego Cyryla), a to z kolei do upadku nauki.
Depozytariuszami starożytności stali się Arabowie, nie chrześcijanie.

> Żaden
> cysorz nie palił się do organizowania KBN-ów czy NCBR-ów.

Niezupełnie. W końcu "cysorze" zrozumieli, że miecz z damasceńskiej
stali jest lepszy od wykuwanego przez ich płatnerzy, a płaszcz z krzyżem
nie chroni przed jego ciosem. I zaczęli kombinować, jak ten miecz
zrobić. W rezultacie powstało miejsce dla nauki, na przykład pojawił się
Almagest. To słowo nie występuje w traktacie Ptolemeusza, wzięło się od
arabskiego "al magesti", najważniejszy (Arabowie uważali go za kluczowy
traktat filozofii przyrody). I tu nastąpiła całkowita katastrofa.
Pozbawieni podstawowej wiedzy "uczeni" chrześcijańscy nic nie
zrozumieli. Wykombinowali więc, że jest to opis systemu geocentrycznego.
Do dziś można spotkać tekst "geocentryczny system Ptolemeusza". System
Ptolemeusza *nie jest geocentryczny*.

P.P.