Pan Paweł Pawłowicz napisał:

>> Na studiach też miałem praktyki robotnicze. I też dobrze trafiłem
>> -- roboty we fabryce dużo nie było, czy kto chciał, czy nie chciał,
>> musiał działać w myśl zasady, "czy się stoi, czy się leży, trzy
>> tysiące się należy".
>
> Ja, niestety, wylądowałem z tej drugiej strony krzywej Gaussa.
> Pracowałem w elektrolizerni NaCl jako "aparatowy". Praca jednak nie
> polegała na obsłudze aparatu (wszystko było automatyczne, taki kawałek
> zgniłego zachodu w głębokiej komunie) a na noszeniu worków z NaOH. Worki
> były umiarkowanie szczelne, plecy i d...ę miałem trochę ponadgryzanę.
> Paskudnie powoli się goiło.

Można powiedzieć, że krecia robota (to gryzienie w d.). Nominalnie to
ja tam byłem pracownikiem galwanizerni. W dużej części robota polegała
na snuciu się po hali, zaglądaniu w wanny z bulgoczącymi kolorowymi
zupami i patrzeniu, jak przedziwne formy przybierają metale osadzające
się na elektrodach. W sumie miła przygoda (byle tylko komuś nie przyszło
do głowy ożłopać się jakimś cyjankiem).

Jarek

--
Wszystko my mu dawali, | Wykonczył se ten facet,
Nawet i to cjankali, | Jak ten wendnący tacet,
Lecz nyc mu ne pomogło, | Nyc po nym ne zostało,
Bo pomóc nyc -- ne mogło | Bo zrobil bardzo malo!