Pan Jacek Skórzewski napisał:

>> Kiedyś samodzielne podłączenie czegokolwiek do linii telefonicznej
>> albo do aparatu było kategorycznie zabronione przez regulaminy.
>> A nawet sam telefon był własnością operatora i inaczej być nie mogło.
>> Ten zaś operator był własnością państwową -- więc próby łamania tych
>> przepisów można było porównać do przestępstwa grubszego kalibru.
>> Przmożny lęk przed takimi działaniami mógł tu i tam pozostać.
>
> Kiedyś - ok. Ale naprawdę myślisz, że ten lęk jest jednym z obecnych
> tzw. "problemów ludzi pierwszego świata"? I że ten lęk skłania ich
> do wymyślania takich konstrukcji doklejanych na taśmę dwustronną do
> telefonu IP?
> Myślałem, że ludzie w XXI wieku w pierwszym świecie żyją na większym
> luzie. ;)

Mnie to właśnie wygląda na przejaw luzu -- ma zaistnieć "podniesienie
słuchawki", więc coś słuchawkę podnosi. Nikt się nie wdaje w analizy,
jak to zoptymalizować, a potem jeszcze tłumaczyć, że słuchawka leży,
a rozmowa jest prowadzona. Nigdy nie miałem głowy do numerowania
światów, do pamiętania którędy biegną granice (i po co). Ale u nas
na przykład wyzbycie się podobnych lęków poszło szybciej, niż choćby
w sąsiednich Niemczech. Teraz mówimy o rzeczach nietypowych, rzadkich,
o sytuacjach kiedy nie warto robić lepiej, bo wystarczy, że jest dobrze.
A ile jest takich zaszłości, które jakieś tradycje i lęki nie wiadomo
po co trzymają przy życiu. W Polsce dość szybko odeszły w niepamięć te
toporne gniazdka i wtyczki telefoniczne. Te, które wymuszał "standard
korporacyjny" PPTiT. Używa się RJ-11, choć nikt oficjalnie zmiany nie
ogłosił, nikomu też nie przyszło do głowy pytać, czy wolno. W wielu
krajach ludzie trwają przy jakichś koszmarnych "standardach narodowych",
w Niemczech chociażby. I nikt nie wie po co i dlaczego.

--
Jarek