Pan Tomasz Wójtowicz napisał:

> Jak się pojawiły w Polsce pierwsze bramki VoIP, natychmiast problemem
> były echa spowodowane tym, że układ antylokalny dostosowany do linii
> długości paru km nie działa dobrze na odległościach paru metrów. Przez
> te lata problem rozwiązano tylko częściowo, dalej słyszy się odbicia w
> rozmowie.

Zaraz, zaraz, to długość linii wpływa jakoś na możliwość odróżnienia
między lokalnym i nielokalnym?! Przecież w kilkukilometrowych liniach
opóźnienia wyrażane są w mikrosekundach. Tego *też* nie da się usłyszeć,
tak jak przy kilku metrach. W VoIP chodzi o co innego -- o przesunięcia
w czasie od kilku do kilkuset milisekund. One mogą powodować wielokrotne
echo, jeśli coś się lokalnie zapętli. I w ogóle obniżaja komfort rozmowy,
zwłaszcza jeśli są większe od kilu milisekund. Ale eliminacja echa, to
zadanie dla urządzenia VoIP, a nie dla analogowego aparatu telefoncznego.

> A ja zaproponowałem już dawno proste rozwiązanie: aparat 4-przewodowy
> "voip only". Na jednej parze mikrofon, klawiatura DTMF i dzwonek, na
> drugiej parze słuchawka. Para mikrofonowa zasilana +5V dla klawiatury,
> clip, elektreta i detekcji podniesienia. Dzwonienie wzbudzane tonem 10
> kHz 1Vpp. Aparat byłby prosty, tani i bez żadnego echa. I co? I
> niedasię. A przy RJ11 dałoby się łatwo zrobić wykrywanie, czy to jest
> 2-parowy telefon POTS, czy 4-parowy telefon VoIP. Ale niedasię.

No więc to jest coś jak ten robot kolejkowy Barei. Ostatnio widuję
stacjonarne telefony prawie wyłącznie w wersji VoIP. Tak jest w biurach,
w hotelach. Wszystkie problemy same sobie rozwiązują wewnętrznie. Więc
dałosię. I nie ma już tej przeklętej pajęczynki nieodłącznie związanej
z komutowaną telefonią przewodową.

--
Jarek