Pan J.F. napisał:

>>>> Polacy spaprali sobie miasta niespotykaną liczbą zamkniętych
>>>> osiedli.
>>> Czy ja wiem... mieszkałem całe życie na bardziej lub mniej
>>> zamkniętych osiedlach. Teraz mieszkam w normalnym bloku.
>>> Takiej patologii, jaka tu jest, nie widziałem nigdzie indziej.
>>> Warszawa, Mokotów.
>>>
>>> Osiedla zamyka się nie bez powodu.
>>
>> Ja tam nie wiem, ja się nie znam. Stwierdzam tylko powszechnie
>> znany fakt: tylu zamkniętych osiedli, ile jest w Warszawie, nie
>> ma w żadniej innej europejskiej stolicy. Nie są to wcale drobne
>> różnice -- u nas, wśród nowobudowanych, współczynnik jest bliski
>> 100%. W pozostałych krajach jest bliski zera. W przyczyny nie
>> wnikam. Być może takiej patologii, jaka tu jest, nie ma nigdzie
>> indziej.
>
> Jakby nie bylo patologii, to by nie bylo potrzeby zamykac :-)

Może zatem jest to właściwe tłumaczenie: jesteśmy patologicznym
społeczeństwem. Mnie przekonuje.

> Dodaj jeszcze jakas historie rozwoju miasta - w typowym bylby
> raczej problem to zamkniete osiedle zrobic, bo gdzie taki
> pusty teren pod cale osiedle ? Wiec gdzies na obrzezach ...

Pół życia mieszkałem na warszawskiej Saskiej Kępie. Z punktu
widzenia rozwoju miasta jest to bardzo ciekawe miejsce, długo
by o tym pisać. Ale tu dość powiedzieć, że wtedy była to jedna
z najlepszych dzielnic, a dzisiaj jedna z najdroższych.
Zabudowana w międzywojniu domami jednorodzinymi i kilkurodzinymi.
Po wojnie trochę dopełniona czymś większym, ale harmonijnie.
Zostało kilka sporych wolnych placów, w sam raz na małe osiedle.
Jak raz zobaczyłem jedno z nich, które wyrosło podczas dłuższej
mojej niebytności, to mi gały na wierzch wylazły. Zamiast
przytulnej wspólnej przestrzeni, domy otoczone *podwójnym*
płotem z drutem kolczastym, żeby można było środkiem puścić psy.
Ludzie płacą grubą kasę za najdroższą ziemie w mieście, a mają
jak na obrzeżach Caracas.

--
Jarek