J.F. pisze:
> On Fri, 20 Aug 2010 23:55:22 +0200, Tomasz Pyra wrote:
>> J.F. pisze:
>>> Zwykli wytrzymalosciowcy sie na tym nie znaja.
>>> Ba, nawet, jesli sie dobrze orientuje, to problem jest przy
>>> zderzeniach metali juz przy predkosciach rzedu 20m/s. Ale to znow
>>> problem znany glownie producentom broni palnej.
>> Na tej zasadzie działają chyba ładunki kumulacyjne - niewielki ładunek
>> wysyłany z ogromną prędkością.
>> Działa właśnie na zasadzie że pancerz nie jest w stanie zapracować swoją
>> grubością, bo szybkość przemieszczania się go jest tak wielka że fala
>> mechaniczna w pancerzu porusza się wolniej niż pocisk.
>
> Zebysmy sie zrozumieli - ladunek kumulacyjny to jest specjalnie
> uksztaltowany ladunek wybuchowy [detonujacy], gdzie istotna cecha jest
> wneka, w niej jest umieszczona wkladka z cienkiej warstwy metalu
> [czesto zwykla miedz], i po detonacji formuje sie z tego
> "strumien kumulacyjny", cienki, o duzej predkosci.

No tak, ale kluczem do przebijających zdolności tego pocisku jest
właśnie duża prędkość wkładki.

Rozważając statycznie pocisk o masie 10kg i prędkości 100m/s ma taką
samą energię niż pocisk który waży 0,2kg i prędkość 5000m/s.

Ale zdolność do przebijania pancerza w drugim przypadku będzie pewnie
znacznie większa właśnie dlatego że pocisk wejdzie w pancerz szybciej
niż fala mechaniczna będzie się rozchodzić w ośrodku.

Na chłopski rozum widzę to tak, że wolniejszy pocisk spowoduje że
pancerz się wgniecie pozostając nieprzebitym, a drugi pocisk nie pozwoli
się pancerzowi ugiąć, bo ten po prostu nie zdąży.

Efekty widzę tak, że w pierwszym przypadku pancerz o grubości np. 3cm
wgniecie się na głębokość 6cm, ale pocisk go nie przebije. W drugim
pocisk przebije cały pancerz tracąc tylko połowę energii.

No ale powyższe to sama intuicja niepoparta żadnym doświadczeniem
frontowym :)