HF5BS wrote:

> To parę małych elemencików na zewnątrz, nic za darmo.

Tego właśnie chcieli uniknąć i im się w rozsądnym zakresie
udało. Nie mam pojęcia, jakimi konkretnie środkami technicznymi,
obrazek z pierwszej strony dokumentacji aż tak szczegółowy nie jest.

> Podpróbkowanie... czy masz na myśli ten sam zabieg, co stosuje się w
> oscyloskopach cyfrowych do obrazowania bardzo szybkich okresowych
> przebiegów, tak, że mimo podpróbkowania obraz jest wierny?

W oscyloskopach cyfrowych to akurat, według mojej wiedzy, się
obecnie używa niezwykle szybkiej pamięci analogowej i próbkuje
z niej ze znacznie niższa częstotliwością, więc to podpróbkowanie
nie jest. Wspomniana przez Ciebie sztuczka była stosowana chyba
w starych oscyloskopach analogowych z najwyższej półki?

W podpróbkowaniu chodzi o obrócenie zjawiska aliasingu
na swoja korzyść: skoro częstotliwość f po spróbkowaniu
będzie wyglądała tak samo, jak 3*f i 5*f przy jakichś tam
ustawieniach przetwornika (co zazwyczaj jest uznawane za wadę),
to można popatrzeć na problem inaczej: skoro próbkowanie 153*f
zwróci *dokładnie to samo*, co próbkowanie f, to użyjmy przetwornika
skonfigurowanego do próbkowania f (znacznie tańszy układ i N-krotnie
mniejszy strumień danych do dalszego przetworzenia, więc też i tańszy
DSP wystarczy). Przesunięcie widmowe sygnału załatwi nam aliasing,
a Ty musisz zadbać jedynie o dwie rzeczy: a) by *szerokość pasma*
sygnału wejściowego (nie jego częstotliwość środkowa!) mieściła
się w granicach teoretycznych dla próbkowania f (inaczej niepożądany
aliasing wróci) oraz b) by układ sample and hold przetwornika nie
zdurniał od zbyt wysokiej częstotliwości, czyli przetwornik nie
może być pierwszy z brzegu. Spełniwszy to, matematyka gwarantuje,
że wynalazek zadziała.

> Literki mi się zaczęły plątać, ale spróbowałem po rysunkach pojechać i
> wygląda to interesująco, sporo matematyki, a to jak wiemy, królowa nauk,
> więc wyliczyć można wszystko, wystarczy mnieć dane.

Bo on się skupia na algorytmach korelacji sygnałów
zakłóconych/niepełnych z wzorcami w taki sposób, by
wartość zwrócona była (niemal) optymalna z punktu
widzenia prawdopodobieństwa swojego wystąpienia, do
tego w warunkach sporych ograniczeń mocy obliczeniowej
i pamięci (stąd to "niemal"). Do tego robi to dwutorowo,
łącząc sygnały z modulacji AM i PM, by sobie pouzupełniać
dziury. To jest twarda statystyka, dwa kroki dalej są już
znane pomysły prof. Viterbiego. Zdumiewające, jak zaawansowanych
technik autor użył do wyciągnięcia w sumie tak sobie istotnej
informacji o czasie, ale z przyjemnością się to czyta.

> Bo skoro tam
> widziałem, że na wykresach są sygnały -80 poniżej sygnału głównego...?

Magia odbioru korelacyjnego. GPS odbierasz dokładnie na tej samej
zasadzie. Nie wiem, czy zwróciłeś uwagę na tekst: człowiekowi do
poprawnej pracy układu wystarcza sygnał użyteczny na poziomie 1,5LSB
swojego przetwornika.

> Jeszcze jednego nie jestem pewien... co mi po
> najlepszym DSP, jak mu na wejście zapoda się całą masę syfu,
> przesterowującą go po prostu

Akurat przy odbiorze FM przestery są tak sobie szkodliwe. W sumie
dokładnie to robi starożytny dyskryminator: przesterować sygnał
p.cz. i obciąć go diodami.

Pozdrawiam, Piotr