W dniu 02.01.2016 o 13:18, Ignacy pisze:
> Gdy bramka mam 2 wejścia i jedno wyjście, potrzeba 4 bitów do zapisu
> typu bramki.
> Mamy 16 możliwości:
> 0000 - nudne, zawsze da zero
> 0001 - or
> 0010 - NOT implikacja
> 0011 - tylko drugi się liczy
> 0100 - NOT zamieniona implikacja
> 0101 - tylko pierwszy się liczy
> 0110 - xor
> 0111 - and
> 1000 - nand
> 1001 - xnor
> 1010 - tylko NOT pierwszego się liczy
> 1011 - zamieniona implikacja
> 1100 - tylko NOT drugiego się liczy
> 1101 - implikacja p,q
> 1110 - nor
> 1111 - nudne, zawsze da jeden
>
> A jak to jest w FPGA? 1 CLB = 4 slice, które dzielą się na dwie tablice
> LUT, z których każda ma 4 wejścia i jedno wyjście.
> Programuje/konfiguruje się w ten sposób że dla LUT przekazuje się 16
> bitową wartość określającą jak ma się zachowywać?
> Czy nie lepiej były by drobniejsze elementy, takie jednobramkowe?
> Choć ilość, mimo że układy FPGA są tworzone w technologii liczonej w
> nanometrach, nie jest imponująca. Ilość bramek i pamięci mierzy się w
> tysiącach, jak to się ma do 16 GB pamięci flash? Dlaczego pamięci mogą
> mieć znacznie więcej podstawowych elementów?
> Jeszcze Xilinx ma te układy bogatsze a układy innych firm mają dość mało
> bramek.


Nie wiem jak w innych, ale np w Xilinx-ie (Spartan 3) LUT to jest w
sumie szesnastobitowa pamięć RAM w organizacji 16x1. Te cztery wejścia
LUT to szyna adresowa tej pamięci. Czyli nie jest to "programowanie typu
bramki" tylko wpisując wartości do tej pamięci w trakcie programowania
FPGA taki LUT może realizować dowolną funkcję czterech zmiennych logicznych.

--
Pozdrawiam
Grzegorz