pan jacek pozniak napisał:

>> Słuchawka z metalową membraną to nic nadzwyczajnego, kiedyś wszystkie
>> takie były. W telefonach stacjonarnych gdzieś do lat 70. Chyba 75 omów.
>> Ale miałem też idenycznie skonstruowane wysokoomowe od jakiejś ruskiej
>> radiostacji z czasów wojny. W opisanej wyżej zapomnianej idei chodzi
>> o co innego -- przetwornik jest stacjonarny, duży, a właściwe słuchawki
>> mają gumianą rurkę zamiast kabelka. Poza wysoką sprawnością ma to taką
>> zaletę, że nadaje się do beztransformatorowych wzmacniaczy lampowych.
>> Nie trzeba się bać, że napięcie anodowe kogoś grzmotnie w ucho.
>
> "Mikrofon" stetoskopu to chyba taka membrana, może nawet magnetyczną (jak
> nie to można coś nakleić, jak pisałeś). Pewnie można cewkę z magnesem
> zbliżyć (zamontować). CIekawe jak by coś takiego działało?

Można i tak. Ale kluczową sprawą jest tu duża średnica membrany. Żeby małe
drgania wywołane prądem z detektora powodowały większy ruch powietrza w
cienkiej rurce słuchawki.

--
Jarek