Chory jestem więc piszę krótko:

Marek <p...@s...com> writes:

> Reasumując, przy 300mm i odwartej na max'a przesłonie kartonik
> zachowywał się jak druga przesłona. A dopiero od ok 50% przesłonięcia
> -
> jak obiekt w kadrze.

Cieszę się że to mamy ustalone. Co do obiektu w kadrze - to także
kwestia głębi ostrości. Zrobiło się coś w rodzaju winietowania.

> Tylko nie rozumiem dlaczego przy 70mm od razu
> stał się tym obiektem w kadrze? (pytam z ciekawości - nie ma to
> związku z dyskusją)

Większa głębia ostrości, dużo mniejsze rozmycie kartonika.

> Jednocześnie kompletnie przestałem teraz rozumieć dlaczego długi
> koniec powodował, że kiepski filtr dużo bardziej rozmazywał obraz niż
> na krótkim końcu. Skoro podobna powierzchnia filtra rzutowana jest na
> matrycę przy obu ustawieniach ogniskowej obiektywu, to wady jego
> struktury powinny być tak samo widoczne.

Szczerze mówiąc nigdy w takie rzeczy nie wnikałem, dla mnie dobry filtr
to taki, który nie pogarsza mi zauważalnie zdjęć. Ale przypominając
sobie jakieś tam podstawy optyki ze szkoły podstawowej(?)... wady filtra
mogą być różne - mogą to być małe niedokładności np. na całej
powierzchni, albo np. powierzchnia może być doskonała, ale może nie być
idealnie płaska i równoległa do drugiej powierzchni.

Na pewno błędy związane z krzywizną filtra wpływają na rozdzielczość,
tak więc z tą szybą okienną to bym taki pewny nie był (normy dla szyb
okiennych są bardzo luźne, lepiej raczej taką szybę, z której ma powstać
lustro).

Możliwe że przy krótkiej ogniskowej problemy pojawiały się lokalnie
(jako zniekształcenia), i dlatego nie były tak widoczne jak globalne
pogorszenie rozdzielczości.
--
Krzysztof Hałasa