> Określenie "zaimplementuj algorytm MD5" jest pojęciowo wtórne w takim sensie, że to
nie rozwiązuje żadnego problemu.

To jest przykład rozwiązania problemu typu "napisz funkcję zgodnie ze specyfikacją".
Specyfikację określa klient. Jeżeli jest jakiś problem z tą konkretną funkcją, to
można wymyślić nieskończenie wiele innych funkcji, z którymi będzie taki sam problem.
Być możę trafię na taki problem w kolejnym projekcie robionym na zlecenie. Nie, nie
pomoże mi zwalenie winy na klienta.

Jest to też przykład rozwiązania problemu, którego być może w ogóle nie da się
rozwiązań inaczej, niż przez automat. Istnieją różne teorie na temat tego, jak można
jakiś problem opisać, istnieją nawet pewne minimalne zapisy, poniżej których nie da
się zejść. To jest zagadnienie ogólne. A ten konkretny przykład pokazuje, jakie są
ograniczenia podejścia funkcyjnego do zapisu różnych rzeczy. Być może trafię na taki
problem w kolejnym projekcie robionym na zlecenie LUB nawet we własnym, kreatywnym,
nawet nie mając ograniczeń narzuconych z zewnątrz. To by była szkoda, bo wtedy nawet
nie ma na kogo zwalić winy.

Problem jest fundamentalny i można go przedstawić tak: imperatywnie da się zapisać (i
rozwiązać) każdy problem, natomiast nie każdy problem da się zapisać funkcjonalnie. Z
tego wynika, że imperatywność jest bardziej uniwersalna jako narzędzie do
rozwiązywania problemów. I o tym jest ten przykład.

> Moja odpowiedź jest taka, że ktoś już to zrobił.

Nie o to chodzi. To jest przykład z pewnej klasy. Być może nieskończenie licznej.

> Jednak przypomnę, że tytuł tego wątku brzmi
> "Jaki język polecić początkującemu".

To jak to było w tym Twoim argumentem? Że łatwe rzeczy stają się trudne a o trudnych
można w ogóle zapomnieć?

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com