W dniu 2020-10-19 o 21:52, Paweł Pawłowicz pisze:

> Parę lat temu, z chęci powrotu do czarnych płyt, zmajstrowałem korektor
> RIAA (według schematu z książki Junga o wzmacniaczach operacyjnych
> dostępnej na stronie Analog Devices). Po wpakowaniu do gramofonu pięknie
> buczał. Naprędce zlutowałem ekran (ze starego, fenolowego laminatu), i
> równie naprędce zapomniałem go podłączyć. Efekt był powalający ;-) Po
> dolutowaniu małego kabelka łączącego masę płytki z ekranem jest super.
> Niepodłączony ekran pięknie ściągał brum. I nie trzeba było żadnych
> gigaherców.
> Rzeczywiście, powinienem był o tym napisać.
>

Jeśli z wnętrza ekranu cokolwiek wychodzi na zewnątrz to ekran ten ma
się nijak do klatki Faradaya. Nie ma sensu wyciąganie jakichkolwiek
wniosków na temat klatki Faradaya na podstawie obserwacji zachowania
takiego obiektu.

Masa płytki też ma pewne właściwości ekranujące. Połączenie Twojego
ekranu z masą tworzy jeden ekran. Brak połączenia - mamy dwa obiekty w
różnych punktach otaczającego pola (upraszczam zakładając, że obiekty są
punktowe). Zatem wszystko co występuje w polu występuje też jako różnica
potencjałów między tymi dwoma ekranami.
Ta różnica dodaje się jako składowa Common Mode do każdego sygnału
przesyłanego po drutach z obszaru jednego ekranu do obszaru drugiego
ekranu. Gdybyś przesyłał sygnały różnicowo (albo światłowodem) i
odbiornik potrafił całkowicie ignorować sygnał CM to brumu by nie było.
P.G.