Pan Mateusz Viste napisał:

>> Raczej we wszystkich było. Miałem Star SG-15, jedną z najstarszych
>> drukarek do pecetów i najbardziej prymitywnych -- też dało się zrobić
>> swoje znaki. Drukarki niezdolne do nauczenia się czegokolwiek, to
>> margines.
>
> Teraz dopiero doczytałem: "You can redefine up to six characters with
> the command". O 12 za mało żeby sobie Mazovię ustawić. Trza by swój
> własny program do druku zrobić, który na bieżąco redefiniuje znaki,
> kiedy są potrzebne... Ale ludzie wolą jednak w normalnym edytorze pisać
> (i drukować), a nie takie kombinacje uprawiać.

Były takie wynalazki w rezydentnym kodzie -- po zainstalowaniu szło już
bez kombinacji.

>> Wróćmy jeszcze do obsługi klawiatury. W środowisku TeXowców wymyślono
>> kiedyś tak zwaną notację ciachową. Polskie lierki pisa/lo si/e
>> stawiaj/ac prefiks w postaci uko/snika. (...)
>> Ja wtedy zrobiłem sterownik klawiatury DOS-a, w który tak właśnie się
>> pisało, ale na ekranie już było widać co potrzeba.
>
> Ja rozumiem jeśli hobby, ale czy pisanie /a zamiast ALT+a jest
> jakkolwiek lepsze? Sprawniejsze? Czy to jednorazowa sprawa dla pana
> Zdzisia z magazynu, który kiedyś się tak nauczył i inaczej nie umie?

Dlaczego "zamiast"? Naonczas nic jeszcze nie było ugruntowane, nie
wszyscy nawet odczuwali potrzebę jakiejkolwiek lokalnej klawiatury.
Ja na przykład kiedyś się nauczyłem pisać na maszynie, inaczej nie
umiałem -- co zmusiło mnie do napisania sobie własnego drajwera z tym
obłożeniem. Na alt-ernatywne pisanie przestawiłem się dużo później,
żeby nie być przywiązanym do własnej maszyny.

>> Taki inteligentny martwy klawisz, który w zależności od kontekstu
>> robił kreseczkę, ogonek lub kropeczkę.
>
> Domyślam się, że dla 'ź' trzeba było wstukać /x, a dla '/a' wstukać
> '//a'? Na czym polegała ta "kontekstowa" inteligencja?

Właśnie na tym (choć może na cudzysłów bardziej zasługuje słowo
"inteligencja") -- typowy martwy klawisz robi zawsze taki sam akcent.
A tu po "z" jest kropeczka, a po "s" kreseczka.

>> W sumie to sekwencyjne wciskanie klawiszy jest mniej podatne na
>> błędy niż użycie Alt.
>
> Czy nie dla takich wymagań został stworzony układ klawiatury
> "maszynistki"?

On sam się stworzył jakieś sto lat temu w pracowniach rzemieślników
wymieniających czcionki w maszynach do pisania, głównie niemieckich.
Wielkiego zamysłu w tym nie było, ot po prostu zamieniono zbędne
niemieckie umlauty na użyteczne ogonki. Ja sam uczyłem się na tak
przerobionej maszynie marki "Mercedes" (to szwedzka marka producenta
maszyn do pisania, jakby kto nie wiedział).

>> Zasób mogę wysłać mailem.
>
> A to chętnie - nie wiem, czy dzisiejsza praktyczna wartość jest
> znacząca, ale z ciekawością sprawdzę jak sprawuje się w porównaniu
> z egapl czy ogonkami.

Wyślę w miarę możności szybko, ale nie w tej chwili. Praktyczna
wartość oczywiście zerowa.

--
Jarek