Pan Tomasz Śląski napisał:

>> W NMT chyba nie miało być więcej :-)
> Zdaje się, że NMT w polskim wydaniu miało fizyczną pojemność 300k
> abonentów i w szczycie było ich coś 280k. Wtedy to był już hardcore,
> żeby się dodzwonić i żeby nie zmieniało co chwilę kanału i nie
> rozwalało rozmowy. Bo jednocześnie mogło być OIDP 180 rozmów.

Ile mogło być w całej sieci, tego nie wiem. Nie wiem też, czy jest
na to ograniczenie techniczne. Ale jak mi opowiadał pierwszy prezes
pierwszej telefonii komórkowej, początki były skromne. Były stacje
bazowe, które w każdym z trzech sektorów miały jeden kanał. Symulacje
statystyczme mówiły, że to wystarczy, bo abonentów też jeszcze nie
było wielu. Rozmowy były drogie, zatem krótkie, więc długotrwała
zajętość nie była groźna. Ale wykluczało to skorzystanie z Bardzo
Ważniej Funkcji, jaką miał wtedy telefon komórkowy. Nie dało się
zadzwonić do stojącego dwadzieścia metrów dalej kolegi. Co bardzo
utrudniało wyrywanie lasek i wbijanie w zazdrość innych biznesmenów.
Szybko w założeniach projektowych pojawił się warunek, że kanały
muszą być conajmniej dwa na sektor.

--
Jarek