Pan J.F napisał:

> Ale i u nas mogłeś kupić centralkę, gdzie "wybierz tonowo numer
> wewnętrzny. 10 sekretariat, 20 marketing, 30 księgowość".

Takie centralki były na ręke telekomom. Jeśli księgowość jest
wiecznie zajęta, to przy każdej *próbie* dodzwonienia się
operator inkasował za połaczenie.

> U mnie jak pisałem - automatyczny ruch MM zaczął sie gdzieś
> w latach 70-tych. Coraz więcej miejscowości zyskiwało swój
> "kierunek".

To były przeważnie kierunki na "osiemset" (lub "osiemdziesiąt"),
technicznie dzaiałające jak centrala abonencka. Po wybraniu
kierunkowego dostawało się sygnał centrali innej miejscowości
i można było kręcić dalej. Ale czas do nawiązania połączenia
był nietaryfikowany, więc nie na rękę operatorowi. A drogocenna
linia zajęta. Dopiero przy kierunkowych z zerem linia międzymiastowa
była zajmowana już po po wykręceniu ostatniej cyfry. Telefoniarze
nazywali to "łączeniem obejściowym".

>> Abonament kosztował jakąś stówę. W trzycyfrowej centrali
>> na tysiąc numerów środki na to powinny się znaleźć.
> Ale ludzie chcą coraz więcej zarabiać. To ktoś mógł pomyśleć
> i policzyć, że czas zmienic centralę.

Liczyć sobie mogli, ale skąd mieli wziąć tę centralę?

Jarek

--
Cham się uprze i mu daj. No skąd ja wezmę, jak nie mam!