W dniu 2016-03-25 o 17:08, Waldek Hebisch pisze:
> Z kablowago punktu punktu widzenia najprostsze rozwiazanie to
> szyna z liniami zasilania i danych, powiedzmy 2 przewody zasilajace
> i dwa danych (mozna by dane przesylac po zasialniu, ale chyba
> odzielny kabel danych jest w sume prostszy). Przelaczanie mocy
> byloby robione w samych swiatlach. Przy obecnych cenach
> kabli i polprzewodnikow to powinno byc ogolnie najtansze
> rozwiazanie.

Widzę, że kolejny bujający w obłokach.

Zgodnie z przepisami każda obwód żarówki musi być kontrolowany na
ciągłość i zwarcie doziemne. W komorze światła czerwonego są dwie
żarówki. Spalenie się obydwu powoduje przejście sterownika do trybu
awaryjnego (pomarańczowy migający), podobnie inne zakłócenia wytrącają
sygnalizację z pracy. Czasami w trakcie burzy tak się dzieje, bo bliskie
uderzenie pioruna wzbudza np. zabezpieczenie różnicowe.

Gdyby to teraz zrobić metodą telesterowania/telemetrii, to każdy jeden
moduł w sygnalizatorze musiałby mieć komplet czujników i słać po
magistrali sygnały kontrolne, których ewentualny zanik musiałby wymusić
przejście wszystkich pozostałych w tryb pomarańczowy migający, czyli
zamiast 1 elementu wykonującego n operacji nadzorczych, mamy n elementów
łącznie wykonujących n^2 operacji nadzorczych, które same w sobie nie
wnoszą nowej korzyści i służą jedynie do lokalnego stwierdzenia
sprawności systemu.

Tak byłoby najtaniej... Pozwól, że umrę ze śmiechu.

Nawet na kolei obwody sygnalizatorów są przełączane i kontrolowane z
centralnych przekaźnikowni, choć często oznacza to parę kilometrów linii
niskiego napięcia pomiędzy przekaźnikownią a sygnalizatorem.