W dniu 2014-02-22 18:01, Sebastian Biały pisze:
> On 2014-02-22 17:40, Sylwester Łazar wrote:
>> Tak. To prawda.
>> Tak, w następnym roku studiowałem ten assembler,
>> ale to już praktycznie. I tak zostało do dzisiaj.
>> Tylko liczba bitów zwiększyła się o 24 :-)
>
> Byłby to kiepski żart, gdyby nie to że w informatyce faktycznie wygralo
> najgłupsze rozwiazanie i kod maszynowy z Z80 ciągle jest w uzyciu po
> odpicowaniu (no dobra, 8080, różnica niewielka...) i kiepskim
> przemalowaniu na 32 bity.
>

A możesz rozwinąć w jakim sensie najgłupsze i co jest złego ze
współczesnym asemblerem?

Bo raczej głupie były inne rozwiązania, które zawiodły.

Pierwszy 32-bitowy procek Intela iAPX 432 miał *sprzętowe* wsparcie dla
programowania obiektowego i był jedną wielką porażką.

Pierwszy 64-bitowy procek Intela IA-64 rezygnował z bagażu różnych
mechanizmów x86 na rzecz optymalizacji wykonywanej przez kompilator i
chociaż do dzisiaj żyje w jakiejś tam niszy, to również raczej jest
porażką. Bo o ile statyczna optymalizacja lepiej działa na IA-64, to
kiedy kompilator chce zrobić dynamiczną optymalizację (w trakcie
wykonywania programu) musi po prostu umieścić odpowiedni kod do
wykonania, a x86 robi to sprzętowo i na tym wygrywa.

Dlatego właśnie używamy dzisiaj x86-64 będącym 64-bitowym rozszerzeniem
32-bitowej nakładki na 16-bitowy procesor wywodzący się technicznie z
8-bitowego ZX Spectrum.