Użytkownik "Eneuel Leszek Ciszewski" napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:5d0a334f$0$518$6...@n...neostrada.
pl...
>"Liwiusz" 5d09c2ef$0$17344$6...@n...neostrada.pl
>> W podstawówce na fizyce uczono mnie, że ciało krążące po orbicie
>> bardzo powoli, ale sukcesywnie, zbliża się do Ziemi.

> https://faktopedia.pl/476817
> 4,26 miliona ton na sekundę

>Ale to Słońce. Ani Ziemia nie traci tak szybko, ani (tym
>bardziej?) satelity Muska -- skąd więc pomysł samospadania?
>Żeby spadać -- trzeba jakoś zrzucać ,,na wadze'' lub jakoś inaczej
>tracić energię?

I tu wlasnie pomagaja te miliony ton ze Slonca.
Do okolic Ziemii tez docieraja, a potem satelita musi sie przez ten
rozrzedzony gaz przedzierac.

Jesli mnie skleroza nie myli, to tego jest ok 800 protonow na cm^3 -
duzo to to nie jest, ale zawsze jakis opor stawia ...

>Najgorsze w tym wszystkim jest to, że strata masy (Ziemi czy
>satelity)
>nie tylko nie ściągnie satelity na Ziemię, lecz przeciwnie --
>odrzuci,
>jak odrzuci kamyk puszczenie sznurka, którym ów kręcący się kamyk
>jest
>związany z ręką... Sznurkiem tu jest albowiem grawitacja.

Ale satelita jest blizej Ziemii - a Ziemia traci, czy zyskuje ?

Tak czy inaczej widac - Skylab bez silnika, z niezbyt wysokiej
orbity, spadl w 6 lat.
Skylab byl dosc ciezki, ale mial tez duza powierzchnie, bo w srodku
pusty.
Byc moze te satelity maja lepszy stosunek.


J.