W dniu 2012-10-19 12:12, Ergie pisze:
> "Artur Maśląg" napisał:
(...)
>> indywidualny. Przyjęcie pewnego modelu implikuje pewien zestaw
>> obowiązków realizowanych w pewien konkretny sposób. Ten "model"
>> to najczęściej jednak nie wybór, a forma kompromisu. Piszesz
>> o "wyborach" - czy np. płacenie czynszu to wybór, czy też konieczność?
>
> Koniecznością jest zapewnienie rodzinie mieszkania, ale sposób
> realizacji tego jest wyborem.

Na pytanie widzę nie odpowiedziałeś...

Tak, masz rację, zamiast kupić tanie mieszkanie (w miarę możliwości
finansowych i niestety kosztem czasu dojazdu) to kupujemy dom
w drogiej dzielnicy z doskonałym dojazdem do pracy, do przedszkola.
Tak, to ten wymarzony wybór. By zarobić na utrzymanie tego
wszystkiego możemy skorzystać z wygranej w Lotto, a nie z wykonywanej
pracy, która wymaga dojazdów i odwożenia dzieci. Tak, z wyboru
kupujemy stare samochody, a nie nowe z salonu.
(...)
>> Mamy konkretną sytuację,
>> konkretne obowiązki. Podobnie jest z "dostarczaniem" dzieci do
>> przedszkola po drodze do pracy, które jest "życiowo uzasadnione".
>
> Sytuacje nie są same z siebie tylko wynikają z naszych wyborów.

Jak wyżej. Pewnie, lepiej być zdrowym i bogatym, niż chorym i biednym.

> Dokonaliśmy pewnych wyborów:
> - chcemy posyłać dziecko do przedszkola

Ależ wcale nie chcemy, niestety sytuacja nas do tego zmusza, ponieważ
w przeciwnym wypadku nie można realizować np. pracy zawodowej, która
pozwala na utrzymanie rodziny, płacenie czynszu, ogrzewania, energii
elektrycznej itd. Tak, masz rację, mam wybór i z 5 rachunków
miesięcznie losuję/wybieram 2, które opłacę. Masz rację, to nie jest
konieczność.

> - chcemy to robić osobiście / nie chcemy by ktoś zrobił to za nas

Ależ nie chcemy, ale niestety sytuacja od nas tego wymaga.

Życie to nie film.