On Oct 25, 8:33 pm, AMX <r...@b...cy> wrote:
> > Odpowiedzi: Bardzo wiele można zasymulować,
> [..]
> >  Zjawisko jest istotne, ale taki sposób zajmowania się nim jest
> >  skrajnie niepraktyczny.
>
> Dlaczego? Możesz to rozwinąć?

Po pierwsze, programy posługujące się modelami materiału
odpowiadającymi zachowaniu się metalu w zakresie temperatury od grubo
powyżej liquidusu do pokojowej, kosztują dużo kasy. Po drugie,
inżynier potrafiący coś takiego użyć, kosztuje jeszcze więcej kasy. Po
trzecie, żeby osiągnąć zadowalający wynik, trzeba spoinę posiatkować
na bardzo drobne elementy, co oznacza że zwykły pecet da sobie radę ze
spoiną króciec do płaszcza, ale cały zbiornik już może być zbyt
wielkim wyzwaniem dla mocy obliczeniowej. Tymczasem zagadnieniem jest
na przykład statek ze wszystkimi blachami i wszystkimi spoinami. I
choćby przyszło tysiąc inżynierów i każdy włączyłby tysiąc komputerów,
to i tak pod wieczór przyjdzie ekipa: jeden ma palnik, drugi kubeł z
wodą. Patrzą, krzywa ściana:
-Ja tu podgrzeję, a jak krzyknę to ty tu chluśniesz pół kubła. Ściana
po ścianie, w dwa dni wyprostują wszystko. I nagle się okazuje że
wszystko można: na pałę pospawać kiepskimi spawaczami, nie przejmować
się żadnymi inżynierami, tylko prostowaczom płacić dobrze, żeby im się
nie chciało lepszej roboty szukać.
Konrad
PS platformy spawa się bez oszukaństwa :)