On Oct 26, 3:45 pm, AMX <r...@b...cy> wrote:
> Stosowanie jej ma sens jedynie w bardzo wąskiej grupie
> przypadków.

Wiem że takie symulacje przeprowadzono dla połączenia wzdłużnego
zbiorników paliwa dla promów kosmicznych. Te zbiorniki były z
aluminium (nie chce mi się szukać jakiego, ale raczej nie
najtańszego), a spoina była tarciowa (friction stir weld). Tam po
prostu nie opłacało się metodą prób i błędów poszukiwać optymalnego
zestawu parametrów (a jest ich wiele).

>
> > PS platformy spawa się bez oszukaństwa :)
>
> A jak to się spawa, że nie ma problemu?

Rury na nogi i te skośne, jak im tam, mają po 2.5 metra średnicy,
grubość ścianki tak ze 100mm. Przyjeżdża to na platformie, ucięte na
wymiar pod kątem takim jak tam trzeba. Przychodzi rano jeden facio ze
słuchawkami na uszach i dużą szlifierą, rzeźbi ukosowanie. Tak po
trzech dniach, jak już skończy, przywożą następny kawałek. I tak do
emerytury. Suwnica to potem stawia jedno na drugim i jeden spawacz
kładzie spoinę, zajmuje mu to dwa razy dłużej niż tamtemu od
szlifierki. Ścieg po ściegu, mierzenie temperatury między przejściami,
na gorącym nie można spawać. Struktury poziome to dwuteowniki tak po 3
metry wysokości z blach jakieś 70-80 mm grubości. Nic nie naprostujesz
jak się wygnie. Tam się więcej wycina spoin niż kładzie. Hałas jest
niewyobrażalny, dziesiątki szlifierek napędzanych powietrzem cały
dzień rzeźbią to czego inspektor nie odebrał. Aż się uda położyć
równo. Spawają trochę tu, trochę tam, powoli, to są najlepsi spawacze
w całej stoczni. Ci którzy i wiedzą, i myślą jednocześnie. Pokład po
pokładzie, budowa zaczęta od komina w którymś tam dniu się zakończy.
Wtoczą na barkę, całe to żelastwo popłynie tam gdzie ma stać i
zostanie tam przynajmniej 25 lat. I żaden spaw się nie połamie :-)
Konrad