> Nie chodzi o to czy to ruskie czy nie ruskie byli, ale o zwykły;-)
> problem inzynierski wynikający z powszechnie znanych (no, okazuje się,
> ze się myliłem;-) własności wodoru, a scislej z zarówno ogromnymi
> trudnościami w utrzymaniu go w zbiorniku (a tu miałby byc nie zaledwie
> zbiornik, który trzeba wykonac ze specjalnych stopów i w specjalnej
> technologii spawania ale rurociąg o długości tysięcy kilometrów!) a
> także jego wielkiej skłonności;-) po wydostaniu się na swobode do
> wybuchowego łączenia się z tlenem w powietrzu..

Kiedyś czytałem o przechowywaniu wodoru w jakichś takich zasobnikach
wypełnionym czymś tam i toto miało wchłaniać więcej wodoru niż zbiornik
o tej samej objętości i w dodatku nie było tak łatwo wybuchowe. Zdaje
się, że były problemy w zastąpieniu platyny i innych drogich
pierwiastków, które były składnikiem tego wypełniacza i dlatego się nie
rozpowszechniło. To był artykuł w ,,Młodym Techniku" albo w ,,Horyzontach
Techniki". I przy okazji snuto tam wizje samochodów na wodór, w których
tankowanie polegało na wymianie takiego zasobnika po wyczerpaniu.

A co do elektrowni - powinno się może wrócić do starych rozwiązań i
sprzęgnąć nieregularnie dające prąd elektrownie wiatrowe czy słoneczne z
elektrownią szczytowo-pompową. W Czechach gór nie brakuje.

--
Grzexs