J. pisze:
>> Promieniowanie naturalnego potasu można pominąć w ogóle.
>
> W naszych rozwazaniach prawdopodobnie tak. Ale ogólnie z tego co wiem jest
> wykrywalne, dlatego wspomniałem o szkle potasowym. Nie pamiętam, do czego jest
> używane [chyba jakaś armatura szklana do niektórych zastosowan
> laboratoryjnych, ale nie pomnę konkretów]. W optyce chyba wcale, ktoś z Was
> może to pewnie zweryfikować. Z tego co czytałem, to licznik Geigera powinien
> wykryć, że ten rodzaj szkła jest lekko radioaktywny -tzn. naczynie z tego
> szkła da zliczenia wyróżniajace się z tła.

He, gdy sobie zanabyłem Geigera (ze 20 lat temu) ''obwąchałem'' wszytko,
co się dało. Oczywiście koszulka torowa od lampy campingowej piszczała
kilkukrotnie lepiej od takumara i to było jedyne trofeum. Znalazłem dwie
płytki w posadzce z tzw. złomu marmurowego, które promieniowały
trzykrotnie ponad tło.
Szkło potasowe (można je rozróżnić po żółtawym odcieniu krawędzi, sodowe
- popularne, ma ten odcień bardziej zielonkawo-niebieskawy, robiło się z
tego szklane dzbanki na herbatę) niestety milczy albo raczej ginie w tle
(w Krakowie ok. 10 rozpadów na minutę).

--
pozdrawia Adam
różne takie tam: www.smialek.prv.pl
/być bohaterem czy być bohaterem Kieślowskiego - oto jest pytanie/