On Mon, 09 May 2011 00:20:57 +0200, Dariusz K. Ładziak wrote:
>A Intel ciągle wlókł archaiczną koncepcję dwóch przestrzeni adresowych
>(pamięci i we-wy)

Akurat o to bym sie nie czepial. Bez wiekszego znaczenia, poza moze
tym ze na 8080 adres byl na stale w programie - nie mogles napisac
procedury ktora adres urzadzenia dostanie jako parametr.
Ale to nie jest immanentna cecha tego podejscia.

>połączonych przez minimalny zbiór rejestrów na
>dokładkę skomunikowanych ze sobą przez jeden dedykowany rejestr zwany
>akumulatorem

Tego tez nie podkreslal, bo to w praktyce az tak bardzo nie
przeszkadzalo.

A pamietasz 6502, albo 6800 ? Trzy rejestry.


>(bo chyba von Neumann sobie tak wymyślił... A może Turing?)

v.N. to sobie wymyslil ze program bedzie w pamieci, co w latach
40-tych nie bylo takie oczywiste. I to domyslnie tej samej co
operacyjna.
W kontrascie stoi Harvard, gdzie pamieci programu i danych sa
rozdzielone, co ciagle ma pare zalet.

aczkolwiek najgorszy przyklad to 8051 oprogramowane w jezyku wysokiego
poziomu C :)

J.