Pan Marcin Wasilewski napisał:

>> No właśnie, nikt rozsądny nie traktował poważnie możliwości pracy z tymi
>> rozdzielczościami w środowisku graficznym z okienkami. A w przypadku
>> Amigi było to (zdaje się) koniecznością.
>
> Typowa rozdzielczość pracy na Amidze na monitorach PAL wynosiła
> 640x256 i pracowało się w niej naprawdę spoko.

Niektórzy utrzymują, że na iPhone też jest spoko -- można robić wsystko
co na komputerze. 640x256 to nawet gorzej niż pierwszy Macintosh -- czyli
mówiąc inaczej: gorzej niż źle.

> Większość programów (a edytory tekstu to chyba wszystkie) pozwalały
> przejść w tryb pełnoekranowy.

Ale wciąż realizowany w trybie graficznym, z jasnym migoczącym tłem.

> 640x512 mało kto używał poza zastosowaniami dot. obróbki grafiki,
> gdyż z powodu interlace-u trzeba było mieć albo dobry monitor, albo
> flicker-fixer, który był montowany seryjnie bodajże w Amidze 3000.

Czyli niby był jakiś tryb trochę tylko gorszy od dominującego na
normalnych komputerach, tyle że prawie nikt go nie używał, bo używać
się go nie dało.

> Tylko zapominasz, że w czasach Amigi 1200/4000 (być może nawet w A500+)
> bez problemu można było pracować na monitorach VGA i jedyne co było do
> tego potrzebne to przejściówka na wtyk VGA

Nie zapomninam, prostu nie wiedziałem. Ale jeśli tak, to w porządku
-- znaczy zagospodarowywano niepotrzebne już nikomu monitory VGA,
tak jak wcześniej zrobiono to z monitorami CGA. Clean Up The World!

> (być może były tam jakieś bramki, czy rezystory) ale pamiętam, że
> zrobienie tego zajmowało 15 minut i nie był to jakiś high-tech.

A nie, to już całkiem co innego. Znaczy się lutownicę trzeba było mieć.
Dawali ją w zestawie? To rzeczywiście był komputer w sam raz dla
Kowalskiego do domu, nie ma co.

--
Jarek