Pan Marcin Wasilewski napisał:

>> W latach osiemdziesiątych widziałem taką, że w graficznym, gdy monitor
>> był "zasilany" danymi wprost z pamięci RAM układu graficznego, to nie
>> mógł uzyskać odpowiedniej ostrości. Zwłaszcza jeśli po drodze był
>> jeszcze przetwornik D/A.
>
> Bez jaj. Przetwornik D/A to w najprostszej wersji z kilku rezystorów
> się składa.

Tak się komuś może wydawać. Ale złożony w ten sposób przetwornik będzie
raczej bez jaj.

>> A tu proszę -- od razu tysiące czy miliony kolorów, a tylko rok później.
>> Innowatorzy, mistrzowie świata. Ale ponieważ to i tak sie gdzieś gubiło
>> po drodze w torze analogowym marnego monitora czy telewizora, więc nikt
>> nie zauważył.
>
> No i w czym masz problem? W tym, że ktoś wpadł na pomysł, że do
> wyświetlania obrazu potrzebne są specjalizowane układy?

Kto wpadł na ten genialny pomysł? Znów panowie z Commodore? Przecież problem
nie w stopniu skomplkowania układów logicznych. Rzecz rozbija się o zwykłą
analogówkę. Taki przetwornik, to nie tylko rezystory, bo zawsze przyplączą
się jakieś pojemności. Przetwornik nie jest wcale wyjątkiem, w całym torze
wizji podobnie. Osiągnięie pasma przenoszenia całego toru wizji, które
potrzebne jest do porządnego wyświetlana obrazu, czyli kilkadziesiąt MHz,
to wcale nie tak jak bułkę z masłem zjeść. Dlatego jeszcze karta i monitor
EGA komunikowały się cyfrowo (sygnały w kablu opisane poziomami logicznymi,
a nie napięciami). Dlatego to tak dobrze wyglądało. Całkiem inaczej niż
w telewizji PAL (nawet podrasowanej).

--
Jarek