Pan Robert Wańkowski kilka dni temu widział wywiad z 1968 r.:

> A. Małachowskiego z B. Zielińskim. Pierwszy to ówcześnie dziennikarz,
> drugi tłumacz. I ten pierwszy wspomniał, że są komputery, potrafiące
> w miarę sprawnie tłumaczyć z rosyjskiego na francuski.
> Możliwe to? Blisko pół wieku temu?

Pół wieku temu dziennikarze dużo pisali o komputerach. A informatyka
systematycznie czyniła spore postępy (wyrażające się czym innym niż
megaherce, megabajty itd). Starano się również przewidzieć, co będzie
za kilka, kilkanaści, kilkadziesiąt lat. I tak na przykład uważano, że
tłumaczenie z jednego języka na drugi, to prosta sprawa. Bo przecież
słownik rosyjsko-francuski, to nieduża książka, podręcznik do gramatyki
podobnie. Komputery lada moment będą miały tyle pamięci, że sobie
poradzą. Za to na opanowanie gry w szachy dawano komputerom coś koło
pół wieku. Bo tych kombinacji, to strasznie dużo jest. No i w Związku
Radzieckim mniej jest arcymistrzów szachowych, niż ludzi umiejących po
francusku.

Przewidywania co do możliwości automatycznego tłumaczenia języków
naturalnych, to jedna z większych wpadek ludzi prognozujących rozwój
algorytmów. Małachowski mógł sobie po prostu w czasie rozmowy przypomnieć,
że kilka lat wześniej czytał o tym, że już za parę lat będą takie komputery.
A tu nigdy nie należy wierzyć na słowo. Nawet uczonym radzieckim.

Jarek

--
Za trzydzieści parę lat, | Siądę przy piecu, zapalę sporta
jak dobrze pójdzie, | i do snu wnukom powiem baśń
w kiosku "Ruchu" kupię "Świat", | o cudownych pięknych dniach
"Życia" nie będzie. | z lat sześćdziesiątych!