Pan Padre napisał:

>> Jak zalane ołowiem, to mnie specjalnie nie dziwi. Te nieosłonięte
>> jakoś korodują. Tylko nie do końca wiem jak.
>
> Nie zalane, szkło wkłada się w gotowe profile o przekroju dwuteownika i
> potem całość witraża naciera się specjalnym kitem który wchodzi pomiędzy
> szkło a ołów i z czasem twardnieje mocno klejąc się do szkła i ołowiu.

Trzysta lat temu też jakieś kity wstawiali, a nie po prostu lutowali?
Myślałem, że dwuteownik, to współczesny pomysł. A teraz, to w ogóle
chyba częściej robi się metodą Tiffany'eygo -- płaskownik mosiężny
i po oby stronach lut ołowiany formowany w wałek przez napięcie
powierzchniowe.

> Proces korozji szkła jest dla mnie również dość tajemniczy, choć jest
> wielokrotnie większy od zewnątrz ale szkło od wewnątrz budynku również
> ulega degradacji, może powodem są również zmiany temperatury i
> niejednorodność starego szkła.

Ja sobie to właśnie jakoś tak wyobrażałem. Jeśli nie płynięcie na ostrej
krawędzi, to samoistne odpryskiwanie igiełek szklanych. U szklarza na
podłodze czasem wala się coś, co wygląda jak szklane włókienka.

--
Jarek