>>>> Dla Robakksa "continuum" = 2^"alef0" i zarówno "alef0", jak
>>>> i "continuum" są liczbami skończonymi, należą do zbioru, który
>>>> Robakks nazywa "zbiorem liczb porządkowych"
>>>>
>>>> syzyf
>>>
>>> Co ciekawsze swoje opinie opieram wyłącznie na konsekwentnym
>>> trzymaniu się tego co już w starożytności zdefiniowano jako punkt,
>>> a następnie zakwalifikowano do geometrii - jestem więc kontynuatorem
>>> logicznej tradycji od podstaw.
>>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>>> Punkt jest tym, co nie ma części,
>>> oraz
>>> Okrąg ze styczną ma jeden punkt wspólny
>>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>>> Ja dodaję:
>>> Okrąg tocząc się po odcinku (styczna) przelicza wszystkie punkty
>>> tego odcinka po kolei od pierwszego do ostatniego.
>>> Ponieważ ilość punktów na odcinku nazwano słowem continuum,
>>> to na odcinku o długości wzorcowej =1, punkt ma wielkość
>>> 1/continuum = 1/C > 0
>>> To tylko formalizm symboliczny oczywistej treści:
>>> Ciałem punktu jest 1/C > 0
>>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>>> Jeden z continuum 1/C nie jest zerem
>>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>>> dwa punkty to więcej niż jeden
>>> 1/C + 1/C = 2/C
>>> Połowa punktów tego odcinka ma łącznie długość 1/2 itd.
>>> . . .
>>> Czy to co piszę jest nową geometrią skoro stara opiera się na
>>> fałszywym założeniu o punkcie zerowym czyli BRAKpunkcie, który
>>> nie ma następników ani poprzedników? Moim zdaniem to nie jest
>>> nowa geometria, lecz uściślenie i algebraiczne sprzężene
>>> geometrii z arytmetyką. Powstaje bezwzględny układ odniesienia
>>> a rachunki na "nieskończonościach" (liczby SILNE) stają się ścisłe.
>>> Topologia zyskuje wymiar i pomiar. Rachunek różniczkowy zyskuje
>>> dokładność i desygnat. Liczbom przywraca się mianowanie.
>>> Zbiór liczb naturalnych staje się rejestrem N-pozycyjnym.
>>> Przekroczenie N=oo uzyskuje się poprzez przepełnienie rejestru. itd.
>>> komentarz:
>>> Powyższe da się zrozumieć - wystarczy przełamać w sobie niechęć
>>> i pogardę.
>>> Edward Robak* z Nowej Huty
>>> ~>°<~
>>> miłośnik mądrości i nie tylko :)
>
>> Odcinek jednostkowy dzielisz Robakksie na skończoną ilość kawałków
>> o długości 1/C i kawałki te przezywasz "punktami". Niejednokrotnie
>> pisałeś, iż to co nazywasz "punktem" można podzielić na "podpunkty",
>> "podpodpunkty", "podpodpodpunkty", itd... Czyli po prostu na odcinki
>> o mniejszych długościach: 1/(2C), 1/(4C), czy choćby 1/(C^C^C^C).
>>
>> To banalne Robakksie. Po prostu to co nazywasz "punktem" to
>> najzwyczajniej w świecie odcinek o długości 1/C.
>>
>> syzyf
>
> Ja nie dzielę odcinka jednostkowego na punkty o długości 1/C
> bowiem robi to okrąg tocząc się po odcinku stycznym w punkcie
> do okręgu. Ja tylko opisuję to zdarzenie.

Czyli Robakksie wyglądasz przez okno, spoglądasz na koło samochodu,
które styka się z asfaltem w "punkcie" o długości ok. 10 cm. O tym
właśnie piszę, odcinek o skończonej długości np. 10 cm w swojej
"geometrii" nazywasz punktem.

syzyf

> Gdyby punkt nie miał długości (ciała) to jego brak nie przerywałby
> ciągłości odcinka. Żeby zrobić dziurę* w odcinku musi być coś
> z tego odcinka zabrane. Oczywiście można policzyć ile w dziurze
> zmieściłoby się dziur mniejszych, ale ten rachunek nie zmieni
> wielkości tej dziury, która klasycznie ma długość 1/C
> *dziura = przerwa w ciągłości odcinka.
> Edward Robak* z Nowej Huty