Pan Marcin Debowski napisał:

>>> Zazdroszcze. Zawsze podziwiałem pianistów, czy innych muzyków, gdzie
>>> jedna ręka to, druga tamto i jeszcze jakieś pedały do kompletu. Hałas
>>> mi nie przeszkadza, ale pełna wielozadaniowość to dla mnie egzotyka.
>> Wielowątkowość percepcji i wielozadaniowośc ruchowa to różnie rzeczy.
>
> Dlaczego tak uważasz?

Bo sam tak mam. Percepcję mam dobrą, ale żonglerki na pięciu rurach bym
się nie podjął. Być może to kwestia ćwiczeń i odruchów. Jednak praktyka
wielowątkowej percepcji nie powoduje podniesienia moich kwalifikacji
cyrkowych.

>> Ze słuchem jest tak samo, a nawet bardziej. Dlatego tak ważna jest
>> wczesna diagnostyka niedosłuchu u noworodków (kieyś na to zbierała
>> WOŚP). Zaopatrzenie malucha w aparat słuchowy sprawia, że ma szanse
>> na opanowanie komunikacji dźwiękowej. Bez tego człowiek przważnie
>> nie jest w stanie nauczyć sie języka, również pisanego.
>
> A tego to nie wiedziałem.

Nam się może wydawać, że wzrok najważniejszy. Prawdą jest, że daje nam
on zdecydowaną większość informacji. Jednak ludzie niewidomi od urodzenia
bardzo często mają wielkie osiągnięcia, w pewnych dziedzinach większe od
pełnosprawnych. Smutna prawda jest taka, że ludzie od urodzenia całkowicie
pozbawieni słuchu mają trudniej. Wielu umiejętności w ogóle nie są
w stanie osiągnąć. Podobno nie przez przypadek słowa "głuchy" i "głupi"
są do siebie podobne -- tak nasi praojcowie postrzegali tę ułomność.

To język spowodował rozwój społeczny i cywilizacyjny. Język mówiony
jest liniowo uporządkowany w czasie -- tak też porządkuje tok myślenia.
Pismo jest tylko jego odzwierciedleniem. Ludzie nie znający języka, rzadko
są w stanie opanować liniowe myślenie. Nie są w stanie do końca zrozumieć,
o co chodzi w tych literkach, co je teraz po kolei wklepuję w klawiaturę
i co one mogą wyrażać.

--
Jarek