On 10.08.2009, Michal Kleczek wrote:
>> Ogólnie, to istotny jest drugi myślnik. Sprzedawca podał cenę wyjściową. I
>> dalej trwały negocjacje. Rozumiem, że jeden pracownik nie zaoferuje swoich
>> klonów, ale może się zgodzić na np.
>>
>> - przyjęcie telefonu komórkowego,
>> - co 2 sobota pracująca,
>> - zdobycie określonych certyfikatów w pewnym czasie,
>> - itp. itd.
>>
>> Ludzie są różni i podejścia są różne:
>>
>> Dasz kwotę za małą niż faktycznie umiesz, to powiedzą, że się nie cenisz,
>> więc jesteś wadliwy.
>>
>> Dasz kwotę za dużą, to powiedzą, że wolą parunastu studentów w to miejsce.
>>
>
> Zawsze jest ryzyko. Na tym polegaja negocjacje.
> Z drugiej strony:
> a) przeciez nie podajesz jakichs oczekiwan z kosmosu tylko na podstawie
> twojej znajomosci rynku - prawdopodobienstwo duzego przestrzelenia jest
> male

Brawo misiu! Nie znasz rynku, bo nikt nie podaje swoich zarobków ze
względu na stosowne paragrafy w umowach. Prawdopodobieństwo dużego
przestrzelenia gwałtownie rośnie.

>> Gdyby pracodawca zasugerował chociaż punkt wyjścia, to byłoby łatwiej
>> rozmawiać.
>
> Pracodawca ma dokladnie ten sam dylemat. Zreszta jest zazwyczaj
> (przynajmniej w przypadku IT teraz) w gorszej sytuacji niz pracownik - ma
> projekty/terminy ktorych nie moze zawalic, bo straci klientow, marke, czy
> reputacje. Przeciez nie szuka pracownika, bo lugi, tylko bo musi. Musi
> znalezc pracownika _teraz_ .

Bzdura. Rozsądny pracodawca ma rezerwy mocy przerobowej i jest w stanie
pociągnąć przez czas rekrutacji i wdrożenia więcej niż aktualnie robi.
A dlaczego jego pracownicy nie pracują pełną parą? Właśnie po to, żeby
gdy przyjdzie do zatrudnienia nowych ludzi firma nie klęknęła, bo
a) zanim nowi zaczną być w miarę samodzielni projekt trzeba już ciągnąć
(chyba że są zatrudniani z wyprzedzeniem)
b) ktoś tych młodych musi przecież jeszcze wdrożyć.

Zatrudnianie kogoś bo jest potrzebna nowa siła robocza na wczoraj jest
niepoważne.

--
Stanislaw Klekot