On 19/10/2011 09:18, Paweł Kierski wrote:
> W dniu 2011-10-19 02:57, Andrzej Jarzabek pisze:
>>>>> [...]
>>>
>>> Co to jest egzemplarz e-booka czytanego na czytniku?
>> Jakiś plik zarejestrowany na nośniku w tym czytniku, nie?
>>> Możesz mi go pokazać? 8-)
>>
>> Pewnie. Wdepnij kiedyś, to ci pokażę, mój czytnik wyświetla wszystkie
>> egzemplarze, które na nim się znajdują, na głównym menu.
>
> Wszystkie kopie, kopie kopii itd. Jak przeniesiesz plik z katalogu do
> katalogu, to jest kopia, czy ten sam egzemplarz?

Ten sam egzemplarz.

> Jak zrobisz backup, to jest nowy egzemplarz?

Tak.

> Kopia?

Tak.

> Legalna?

W Polsce legalna. W Wielkiej Brytanii podobno nielegalna, ale to jest
martwe prawo.

> Jak załadujesz program do pamięci
> w celu uruchomienia, to jest nowy egzemplarz? Kopia?

Tak.

> Legalna?

Zależy od jurysdykcji. W Polsce jest to uzależnione od zgody autora i
toeoretycznie powinno być objęte licencją.

> A jak robisz backup zdalnie?

Programu czy ebooka?

> A jak któraś księgarnia zaoferuje czytniki,
> które wyświetlają tylko książki, które kupiłeś on line, ale bez trwałej
> kopii na czytniku (cos jak video on demand) - to jaki egzemplarz będzie
> wtedy wyświetlany?

Dopóki nie ściągniesz tej książki, to żaden. Chyba nie muszą tłumaczyć,
że tak w ogóle w dowolnej hipotetycznej sytuacji napis w menu niee musi
reprezentować egzemplarza. W moim czytniku akurat oprogramowanie
napisane jest tak, że reprezentuje.

>> Ale co to w ogóle ma do rzeczy? Sytuacja jest taka sama, jak z produkcją
>> telewizorów, bo jeśli państwo nie wprowadzi pewnych rozwiązań, to nikomu
>> się tych telewizorów nie będzie opłacało produkować, mimo że są ludzie
>> chętni do kupienia.
>
> Istotną barierą, która powoduje, że w przypadku telewizorów nie ma
> potrzeby wprowadzania monopolu na produkcję telewizorów, jest to, że
> wyprodukowanie egzemplarza jest kosztowne nawet, jeśli skopiuje się
> rozwiązania technologicznie. Nie skopiujesz telewizora w domu.

No i OK, w przypadku telewizorów jest tak, w przypadku filomów jest
śmak, dlatego prawa dotyczące filmów są nieco inne niż prawa dotyczące
telewizorów. Wspólny mianownik jest taki, że ogół społeczeństwa chce
mieć i telewizory, i filmy na DVD czy w telewizji do oglądania na nich,
więc ma sens, że prawodawca wprowadza takie przepisy, jakie są potrzebne
do zaistnienia jednego i drugiego - jeśli w tym celu przepisy mają być
różne, to "powinny" być różne.

> A co do e-booka jest sensowne uzasadnienie, dlaczego powinieneś mieć taką
> możliwość (choćby backup).

Przecież mam taką możliwość.

> Problem w tym, że technicznie nie ma różnicy
> między kopią legalną a nielegalną. Trochę to przypomina prawnie
> sytuację ze sprzedażą betoniarek jako mieszalników do pasz (bo VAT na
> maszyny rolnicze mniejszy).

W przypadku DRM akurat techniczna różnica jest :)

Co do argumentu z technicznej różnicy powtórzę to, co pisałem wcześniej:
technicznie nie ma również różnicy między rowerem kradzionym a
posiadanym legalnie.

> Dlatego obecny model (bazujący na ochronie egzemplarzy) nie pasuje do
> realiów.

W praktyce jednak dobrze pasuje. Możesz mieć pozwolenia autora lub bez
pozwolenia korzystać w zakresie własnego użytku sosbistego, czy innego
fair use; w praktyce wiadomo, co wolno a co nie wolno (a przynajmniej w
krajach z rozwiniętym orzecznictwem).

>> [...]
>>> Prawo podatkowe to część IP, razem z prawem autorskim, znakami
>>> towarowymi. W Polsce pokrewne są też problemy ochrony baz danych.
>>
>> Ale co z tego wynika dla prawa autorskiego? Że trzeba znieść PA, bo PP
>> jest złe, a jak zniesiemu PA, to PP też zniknie?
>
> Że oba to monopole, z - wydaje się - zbyt długim czasem trwania.

Ale przecież nie rozmawialiśmy o tym, czy monopol jest zbyt długi, tylko
czy jest w ogóle potrzebny.

>>> Nawet zakładając, że urzędy przyznają te patenty sensownie (a przykładów
>>> absurdów znamy sporo - od dwukliku poczynając), to czy czas ochrony
>>> nie blokuje innowacyjności?
>>
>> Sam fakt zarejestrowania patentu przez urząd nie oznacza, że naruszanie
>> takiego patentu jest nielegalne.
>
> Ale zazwyczaj tak czy inaczej kosztowne. A to poważna bariera.

Nie "zazwyczaj", tylko dopiero jak cię ktoś pozwie (albo zmięknie ci
rura i zapłacisz). Ale w ogóle jest to spójne z całym sytemem prawa
cywilnego: ktokolwiek może kogokowiek pozwać o cokolwiek i w pewnych
sytuacjach może to być dla pozwanego kosztowne, nawet jeśli w końcu
wygrywa sprawę. Tak już działa ten system i dopóki nie zniesiesz prawa
cywilnego jako takiego, to nie ma szczególnego powodu, żeby prawo
patentowe działało inaczej.