Pan J.F. napisał:

>> Lampki NIXIE, to jednak sprzęt popularny, spotykany w bardzo wielu
>> miejscach. Pamięć rdzeniowa, to już nie byle co, mainframe nie stał
>> byle gdzie, a wszystko co z nim związane, często traktowane było
>> jako tajne przez poufne.
>
> Hm, w 1985 RIAD 32 stojacy na PWR mial juz pamiec polprzewodnikowa.
> Ponoc kilka szaf pamieci zezlomowano nieco wczesniej.

Lata osiemdziesiąte, to już w ogóle mikroprocesory i inne półprzewody.

> W kazdym badz razie pamiec ferrytowa produkt dosc niewygodny w
> stosowaniu, wymaga sporo towarzyszacej elekroniki, i faktycznie poza
> duzymi komputerami w pewnym okresie, to sie nie przyjal. Bo tez i ...
> po co komu pamiec w tamtych czasach ?

Na Księżyc latała w programie Apollo.

> W pewnym okresie, jak ktos potrzebowal tej pamieci mniej, to bylo
> jeszcze rozwiazanie na liniach opozniajacych - kto wie, czy nie
> prostsze niz na ferrytach.

Rury rtęciowe to jeszcze wcześniejsza sprawa. I to dopiero było
upierdliwe, trzeba łapać bity w ściśle określonym momencie. Ferryt
wygodniejszy poniekąd od współczesnych półprzewodnikowych pamięci
dynamicznych. Ta nieulotność przy wyłączeniu zasilania, to duże
udogodnienie. A obsługa -- dać dwa prądy na przecięciu wiersza
i kolumny, by zsumowane pole magnetyczne przekroczyło wartość
krytyczną, odczytać przemagnesowanie trzecim drutem. Co w tym
niewygodnego? Proste jak budowa cepa.

--
Jarek