Jarosław Sokołowski wrote:

> Pamięć rdzeniowa, to już nie byle co, mainframe nie stał
> byle gdzie, a wszystko co z nim związane, często traktowane było
> jako tajne przez poufne.

Jasne, ale mainframe z kolei nie potrzebował wyświetlaczy NIXIE
w liczbie słownie trzy, tylko każdy bit to był jeden rdzeń, a bitów
bywały miliony. Pomimo małego rozmiaru musiano więc produkować
rdzenie całymi workami, jak cement, i ja się właśnie zapytuję, gdzie
te worki są. :-)

>> A szkoda, bo chętnie bym przyjął z kilogram. :-)
>
> Ale kilogram czego?

Gołych rdzeni, zwłaszcza tych transfluksorowych, tj. toroidów
z dodatkową dziurką albo kilkoma. W katalogach produkowanych
obecnie rdzeni nie widzę niczego podobnego, a z dostępnością
nawet zwykłych toroidów z np. 3R1 też jest kiepsko -- najmniejsze
możliwe do kupienia są o średnicy 9mm, a mnie głównie te miniaturki
interesują.

> po co komu?

Mi, do zabawy. :-)

Pozdrawiam, Piotr